1145. Hadis
أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ الأَعْلَى، قَالَ حَدَّثَنَا خَالِدٌ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ عَمْرِو بْنِ مُرَّةَ، عَنْ أَبِي حَمْزَةَ، سَمِعَهُ يُحَدِّثُ، عَنْ رَجُلٍ، مِنْ عَبْسٍ عَنْ حُذَيْفَةَ، أَنَّهُ انْتَهَى إِلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَقَامَ إِلَى جَنْبِهِ فَقَالَ " اللَّهُ أَكْبَرُ ذُو الْمَلَكُوتِ وَالْجَبَرُوتِ وَالْكِبْرِيَاءِ وَالْعَظَمَةِ " . ثُمَّ قَرَأَ بِالْبَقَرَةِ ثُمَّ رَكَعَ فَكَانَ رُكُوعُهُ نَحْوًا مِنْ قِيَامِهِ فَقَالَ فِي رُكُوعِهِ " سُبْحَانَ رَبِّيَ الْعَظِيمِ سُبْحَانَ رَبِّيَ الْعَظِيمِ " . وَقَالَ حِينَ رَفَعَ رَأْسَهُ " لِرَبِّيَ الْحَمْدُ لِرَبِّيَ الْحَمْدُ " . وَكَانَ يَقُولُ فِي سُجُودِهِ " سُبْحَانَ رَبِّيَ الأَعْلَى سُبْحَانَ رَبِّيَ الأَعْلَى " . وَكَانَ يَقُولُ بَيْنَ السَّجْدَتَيْنِ " رَبِّ اغْفِرْ لِي رَبِّ اغْفِرْ لِي " .
Bize Muhammed b. Abdil-A'lâ haber verdi; dedi ki: Bize Hâlid anlattı; (dedi ki): Bize Şu'be anlattı, Amr b. Mürre'den; Ebû Hamza'dan; (Amr) onu, Abs kabilesinden bir adamdan naklederken işitmiştir; (o adam da) Huzeyfe'den (şöyle nakletmiştir): "(Huzeyfe) Nebi sallallâhu aleyhi ve sellem'in yanına vardı ve yanına durdu. (Nebi): "Allâhü Ekber Zü'l-Melekûti ve'l-Ceberûti ve'l-Kibriyâi ve'l-Azame (Allah en büyüktür! Mülk, kudret, büyüklük ve azamet sahibidir)" dedi. Sonra Bakara suresini okudu. Sonra rükû etti. Rükûsu da (uzunluk bakımından) kıyamına yakındı. Rükûsunda: "Sübhâne Rabbiye'l-Azîm, Sübhâne Rabbiye'l-Azîm" diyordu. Başını kaldırdığı zaman: "Li Rabbiye'l-Hamd, li Rabbiye'l-Hamd" diyordu. Secdesinde: "Sübhâne Rabbiye'l-A'lâ, Sübhâne Rabbiye'l-A'lâ" diyordu. İki secde arasında da: "Rabbigfir lî, Rabbigfir lî (Rabbim beni bağışla, Rabbim beni bağışla)" diyordu."