1147. Hadis
أَخْبَرَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، دُحَيْمٌ قَالَ حَدَّثَنَا مَرْوَانُ بْنُ مُعَاوِيَةَ، قَالَ حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الأَصَمِّ، قَالَ حَدَّثَنِي يَزِيدُ بْنُ الأَصَمِّ، عَنْ مَيْمُونَةَ، قَالَتْ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم إِذَا سَجَدَ خَوَّى بِيَدَيْهِ حَتَّى يُرَى وَضَحُ إِبْطَيْهِ مِنْ وَرَائِهِ وَإِذَا قَعَدَ اطْمَأَنَّ عَلَى فَخِذِهِ الْيُسْرَى .
Bize Abdurrahmân b. İbrâhîm -ki Duhaym'dir- haber verdi; dedi ki: Bize Mervân b. Muâviye anlattı; dedi ki: Bize Ubeydullah b. Abdillâh b. el-Asam anlattı; dedi ki: Bana Yezîd b. el-Asam anlattı, Meymûne'den; dedi ki: "Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem secde ettiği zaman kollarını (yanlarından) o kadar uzaklaştırırdı ki, koltuk altlarının beyazlığı arkasından görünürdü. Oturduğu zaman ise sol uyluğunun üzerine otururdu."