1269. Hadis
أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ رَافِعٍ، قَالَ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ، قَالَ أَنْبَأَنَا مَعْمَرٌ، عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ، عَنْ نَافِعٍ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم كَانَ إِذَا جَلَسَ فِي الصَّلاَةِ وَضَعَ يَدَيْهِ عَلَى رُكْبَتَيْهِ وَرَفَعَ أُصْبُعَهُ الَّتِي تَلِي الإِبْهَامَ فَدَعَا بِهَا وَيَدَهُ الْيُسْرَى عَلَى رُكْبَتِهِ بَاسِطُهَا عَلَيْهَا .
Bize Muhammed b. Rafi' haber verdi. Dedi ki: Bize Abdurrezzak anlattı. Dedi ki: Bize Ma'mer, Ubeydullah'tan, o da Nâfi'den, o da İbn Ömer'den haber verdi (ki): "Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem namazda oturduğu zaman ellerini dizlerinin üzerine koyar, başparmağının yanındaki (şehadet) parmağını kaldırır ve onunla dua ederdi. Sol eli ise dizinin üzerinde, onu (dizin üzerine) yaymış bir halde olurdu."