1458. Hadis
أَخْبَرَنِي نُوحُ بْنُ حَبِيبٍ، قَالَ حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ، قَالَ حَدَّثَنَا عِيسَى بْنُ حَفْصِ بْنِ عَاصِمٍ، قَالَ حَدَّثَنِي أَبِي قَالَ، كُنْتُ مَعَ ابْنِ عُمَرَ فِي سَفَرٍ فَصَلَّى الظُّهْرَ وَالْعَصْرَ رَكْعَتَيْنِ ثُمَّ انْصَرَفَ إِلَى طِنْفِسَةٍ لَهُ فَرَأَى قَوْمًا يُسَبِّحُونَ قَالَ مَا يَصْنَعُ هَؤُلاَءِ قُلْتُ يُسَبِّحُونَ . قَالَ لَوْ كُنْتُ مُصَلِّيًا قَبْلَهَا أَوْ بَعْدَهَا لأَتْمَمْتُهَا صَحِبْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَكَانَ لاَ يَزِيدُ فِي السَّفَرِ عَلَى الرَّكْعَتَيْنِ وَأَبَا بَكْرٍ حَتَّى قُبِضَ وَعُمَرَ وَعُثْمَانَ - رضى الله عنهم - كَذَلِكَ .
Bana Nûh b. Habîb haber verdi. Dedi ki: Bize Yahyâ b. Saîd anlattı. Dedi ki: Bize Îsâ b. Hafs b. Âsım anlattı. Dedi ki: Bana babam anlattı. Dedi ki: "İbn Ömer ile bir yolculukta beraberdim. Öğle ve ikindiyi ikişer rekât kıldı. Sonra kendisine ait bir yaygıya doğru gitti. (Orada) nafile namaz kılan bir topluluk gördü. 'Bunlar ne yapıyor?' dedi. Ben: '(Nafile) namaz kılıyorlar' dedim. Dedi ki: 'Eğer ben ondan önce veya sonra namaz kılacak olsaydım, (farzı) tamamlardım. Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem'e arkadaşlık ettim; yolculukta iki rekâtın üzerine (fazla) eklemezdi. Ebû Bekir ruhu kabzedilinceye kadar, Ömer ve Osman -radıyallahu anhum- da böyleydi.'"