1594. Hadis
أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ آدَمَ، عَنْ عَبْدَةَ، عَنْ هِشَامٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتْ جَاءَ السُّودَانُ يَلْعَبُونَ بَيْنَ يَدَىِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فِي يَوْمِ عِيدٍ فَدَعَانِي فَكُنْتُ أَطَّلِعُ إِلَيْهِمْ مِنْ فَوْقِ عَاتِقِهِ فَمَا زِلْتُ أَنْظُرُ إِلَيْهِمْ حَتَّى كُنْتُ أَنَا الَّتِي انْصَرَفْتُ .
Bize Muhammed b. Âdem haber verdi. (O), Abde'den, (o), Hişâm'dan, (o), babasından, (o), Âişe'den nakletti. Dedi ki: Sudanlılar bir bayram günü Nebi sallallâhu aleyhi ve sellem'in önünde oyun oynuyorlardı. Beni çağırdı, omuzunun üzerinden onlara bakıyordum. Ben (bakmaktan vazgeçip) dönünceye kadar onlara bakmaya devam ettim.