1642. Hadis
أَخْبَرَنَا شُعَيْبُ بْنُ يُوسُفَ، عَنْ يَحْيَى، عَنْ هِشَامٍ، قَالَ أَخْبَرَنِي أَبِي، عَنْ عَائِشَةَ، أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم دَخَلَ عَلَيْهَا وَعِنْدَهَا امْرَأَةٌ فَقَالَ " مَنْ هَذِهِ " . قَالَتْ فُلاَنَةُ لاَ تَنَامُ . فَذَكَرَتْ مِنْ صَلاَتِهَا فَقَالَ " مَهْ عَلَيْكُمْ بِمَا تُطِيقُونَ فَوَاللَّهِ لاَ يَمَلُّ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ حَتَّى تَمَلُّوا وَلَكِنَّ أَحَبَّ الدِّينِ إِلَيْهِ مَا دَاوَمَ عَلَيْهِ صَاحِبُهُ " .
Bize Şuayb b. Yûsuf haber verdi. Yahyâ'dan. Hişâm'dan. Dedi ki: Bana babam haber verdi. Aişe'den. Nebi sallallâhu aleyhi ve sellem onun (Aişe'nin) yanına girdi. Yanında bir kadın vardı. "Bu kim?" dedi. (Aişe): "Falanca kadındır, uyumuyor" dedi ve onun namazından bahsetti. Bunun üzerine (Peygamber) şöyle buyurdu: "Dur bakalım (Meh)! Gücünüzün yettiği amelleri yapın. Vallahi siz bıkmadıkça Allah (sevap vermekten) bıkmaz. O'na dinin en sevimlisi, sahibinin üzerine devam ettiği (ameldir)."