1748. Hadis
أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ، قَالَ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ، عَنْ شُعْبَةَ، عَنْ ثَابِتٍ الْبُنَانِيِّ، عَنْ أَنَسٍ، قَالَ كَانَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم لاَ يَرْفَعُ يَدَيْهِ فِي شَىْءٍ مِنْ دُعَائِهِ إِلاَّ فِي الاِسْتِسْقَاءِ . قَالَ شُعْبَةُ فَقُلْتُ لِثَابِتٍ أَنْتَ سَمِعْتَهُ مِنْ أَنَسٍ قَالَ سُبْحَانَ اللَّهِ . قُلْتُ سَمِعْتَهُ قَالَ سُبْحَانَ اللَّهِ .
Muhammed b. Beşşâr bize haber verdi, dedi ki: Abdurrahman bize anlattı, Şu’be’den, (o) Sâbit el-Bünânî’den, (o) Enes’ten, dedi ki: “Nebi sallallâhu aleyhi ve sellem istiskâ (yağmur duası) dışında dualarının hiçbirinde ellerini kaldırmazdı.” Şu’be dedi ki: Sâbit’e: “Bunu sen Enes’ten mi işittin?” dedim. “Sübhânallah!” dedi. “Sen mi işittin?” dedim. “Sübhânallah!” dedi.