1868. Hadis
أَخْبَرَنَا سُوَيْدُ بْنُ نَصْرٍ، قَالَ أَنْبَأَنَا عَبْدُ اللَّهِ، عَنْ عَاصِمِ بْنِ سُلَيْمَانَ، عَنْ أَبِي عُثْمَانَ، قَالَ حَدَّثَنِي أُسَامَةُ بْنُ زَيْدٍ، قَالَ أَرْسَلَتْ بِنْتُ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم إِلَيْهِ أَنَّ ابْنًا لِي قُبِضَ فَأْتِنَا . فَأَرْسَلَ يَقْرَأُ السَّلاَمَ وَيَقُولُ " إِنَّ لِلَّهِ مَا أَخَذَ وَلَهُ مَا أَعْطَى وَكُلُّ شَىْءٍ عِنْدَ اللَّهِ بِأَجَلٍ مُسَمًّى فَلْتَصْبِرْ وَلْتَحْتَسِبْ " . فَأَرْسَلَتْ إِلَيْهِ تُقْسِمُ عَلَيْهِ لَيَأْتِيَنَّهَا فَقَامَ وَمَعَهُ سَعْدُ بْنُ عُبَادَةَ وَمُعَاذُ بْنُ جَبَلٍ وَأُبَىُّ بْنُ كَعْبٍ وَزَيْدُ بْنُ ثَابِتٍ وَرِجَالٌ فَرُفِعَ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم الصَّبِيُّ وَنَفْسُهُ تَقَعْقَعُ فَفَاضَتْ عَيْنَاهُ فَقَالَ سَعْدٌ يَا رَسُولَ اللَّهِ مَا هَذَا قَالَ " هَذَا رَحْمَةٌ يَجْعَلُهَا اللَّهُ فِي قُلُوبِ عِبَادِهِ وَإِنَّمَا يَرْحَمُ اللَّهُ مِنْ عِبَادِهِ الرُّحَمَاءَ " .
Bize Süveyd b. Nasr haber verdi. Dedi ki: Bize Abdullah, Asım b. Süleyman'dan, o Ebu Osman'dan, o da Üsame b. Zeyd'den naklederek anlattı. Dedi ki: Nebi sallallâhu aleyhi ve sellem'in kızı, kendisine: "Oğlum ölmek üzere, bize gel," diye haber gönderdi. Nebi sallallâhu aleyhi ve sellem selam gönderip şöyle buyurdu: "Muhakkak ki aldığı da Allah'ındır, verdiği de O'nundur. Her şey O'nun katında belirli bir ecelledir. Sabretsin ve ecrini Allah'tan beklesin." Kızı tekrar haber gönderip gelmesi için yemin etti. Bunun üzerine Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem; beraberinde Sa'd b. Ubâde, Muaz b. Cebel, Übey b. Ka'b, Zeyd b. Sabit ve başka adamlarla birlikte kalktı (gitti). Çocuk Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem'e kucağına verildi. Nefesi hırıldıyordu (can çekişiyordu). Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem'in gözleri yaşardı. Sa'd: "Ey Allah'ın Resûlü! Bu nedir?" dedi. Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem şöyle buyurdu: "Bu, Allah'ın kullarının kalplerine koyduğu bir rahmettir. Allah ancak merhametli olan kullarına merhamet eder."