1870. Hadis
أَخْبَرَنَا عَمْرُو بْنُ عَلِيٍّ، قَالَ حَدَّثَنَا يَحْيَى، قَالَ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو إِيَاسٍ، - وَهُوَ مُعَاوِيَةُ بْنُ قُرَّةَ - عَنْ أَبِيهِ، رضى الله عنه أَنَّ رَجُلاً، أَتَى النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم وَمَعَهُ ابْنٌ لَهُ فَقَالَ لَهُ " أَتُحِبُّهُ " . فَقَالَ أَحَبَّكَ اللَّهُ كَمَا أُحِبُّهُ . فَمَاتَ فَفَقَدَهُ فَسَأَلَ عَنْهُ فَقَالَ " مَا يَسُرُّكَ أَنْ لاَ تَأْتِيَ بَابًا مِنْ أَبْوَابِ الْجَنَّةِ إِلاَّ وَجَدْتَهُ عِنْدَهُ يَسْعَى يَفْتَحُ لَكَ " .
Bize Amr b. Ali haber verdi. Dedi ki: Bize Yahya anlattı. Dedi ki: Bize Şu'be anlattı. Dedi ki: Bize Ebu İyas -ki o Muaviye b. Kurra'dır-, babasından naklederek anlattı: Bir adam Nebi sallallâhu aleyhi ve sellem'e geldi. Yanında bir de oğlu vardı. (Resûlullah) ona: "Onu seviyor musun?" dedi. Adam: "Onu sevdiğim gibi Allah da seni sevsin," dedi. (Bir süre sonra çocuk) öldü. Adam onu kaybetti (ve meclise gelmez oldu). (Resûlullah) onu sordu. (Adam gelince veya ona haber gönderince) şöyle buyurdu: "Cennet kapılarından hangi kapıya gelsen, onu orada sana (kapıyı) açmak için koşarken bulman seni sevindirmez mi?"