1981. Hadis
أَخْبَرَنَا قُتَيْبَةُ، قَالَ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ أَبِي أُمَامَةَ بْنِ سَهْلٍ، قَالَ مَرِضَتِ امْرَأَةٌ مِنْ أَهْلِ الْعَوَالِي وَكَانَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم أَحْسَنَ شَىْءٍ عِيَادَةً لِلْمَرِيضِ فَقَالَ " إِذَا مَاتَتْ فَآذِنُونِي " . فَمَاتَتْ لَيْلاً فَدَفَنُوهَا وَلَمْ يُعْلِمُوا النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم فَلَمَّا أَصْبَحَ سَأَلَ عَنْهَا فَقَالُوا كَرِهْنَا أَنْ نُوقِظَكَ يَا رَسُولَ اللَّهِ . فَأَتَى قَبْرَهَا فَصَلَّى عَلَيْهَا وَكَبَّرَ أَرْبَعًا .
Ebu Umame b. Sehl şöyle dedi: Avâlî halkından bir kadın hastalanmıştı. Hz. Peygamber (s.a.s.) hasta ziyaretini en güzel şekilde yapardı. (O kadın için): "Ölürse bana haber verin" buyurdu. Kadın geceleyin öldü, onu defnettiler ve Hz. Peygamber'e (s.a.s.) haber vermediler. Sabah olunca (Peygamber) onu sordu. "Ey Allah'ın Resûlü! Seni uyandırmayı hoş görmedik" dediler. Bunun üzerine kabrine gitti, üzerine namaz kıldı ve dört tekbir getirdi.