2035. Hadis
أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ الأَعْلَى، قَالَ حَدَّثَنَا مُحَمَّدٌ، - وَهُوَ ابْنُ ثَوْرٍ - عَنْ مَعْمَرٍ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ سَعِيدِ بْنِ الْمُسَيَّبِ، عَنْ أَبِيهِ، قَالَ : لَمَّا حَضَرَتْ أَبَا طَالِبٍ الْوَفَاةُ دَخَلَ عَلَيْهِ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم وَعِنْدَهُ أَبُو جَهْلٍ وَعَبْدُ اللَّهِ بْنُ أَبِي أُمَيَّةَ فَقَالَ : " أَىْ عَمِّ قُلْ لاَ إِلَهَ إِلاَّ اللَّهُ كَلِمَةً أُحَاجُّ لَكَ بِهَا عِنْدَ اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ " . فَقَالَ لَهُ أَبُو جَهْلٍ وَعَبْدُ اللَّهِ بْنُ أَبِي أُمَيَّةَ : يَا أَبَا طَالِبٍ أَتَرْغَبُ عَنْ مِلَّةِ عَبْدِ الْمُطَّلِبِ . فَلَمْ يَزَالاَ يُكَلِّمَانِهِ حَتَّى كَانَ آخِرُ شَىْءٍ كَلَّمَهُمْ بِهِ عَلَى مِلَّةِ عَبْدِ الْمُطَّلِبِ . فَقَالَ لَهُ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم : " لأَسْتَغْفِرَنَّ لَكَ مَا لَمْ أُنْهَ عَنْكَ " . فَنَزَلَتْ { مَا كَانَ لِلنَّبِيِّ وَالَّذِينَ آمَنُوا أَنْ يَسْتَغْفِرُوا لِلْمُشْرِكِينَ } وَنَزَلَتْ { إِنَّكَ لاَ تَهْدِي مَنْ أَحْبَبْتَ } .
Bize Muhammed b. Abdila'lâ haber verdi. Dedi ki: Bize Muhammed -ki İbn Sevr'dir-, Ma'mer'den; o Zührî'den; o Saîd b. el-Müseyyeb'den; o da babasından [naklen] anlattı; [Müseyyeb] dedi ki: Ebû Tâlib'e ölüm yaklaşınca Nebî sallallâhu aleyhi ve sellem yanına girdi; yanında Ebû Cehil ile Abdullah b. Ebî Ümeyye vardı. "Amcacığım! 'Lâ ilâhe illallâh' de; bu, aziz ve celil olan Allah katında senin lehine delil getireceğim bir sözdür" buyurdu. Ebû Cehil ile Abdullah b. Ebî Ümeyye ona: "Ey Ebû Tâlib! Abdülmuttalib'in dininden yüz mü çeviriyorsun?" dediler. Onunla konuşmayı sürdürdüler; sonunda onlara söylediği son söz "Abdülmuttalib'in dini üzereyim" oldu. Nebî sallallâhu aleyhi ve sellem ona: "Senden men edilmedikçe senin için mutlaka bağışlanma dileyeceğim" buyurdu. Bunun üzerine şu âyet indi: { مَا كَانَ لِلنَّبِيِّ وَالَّذِينَ آمَنُوا أَنْ يَسْتَغْفِرُوا لِلْمُشْرِكِينَ } “Müşrikler için bağışlanma dilemek ne Peygamber'e ne de iman edenlere yaraşır.” [Tevbe, 113] Şu âyet de indi: { إِنَّكَ لاَ تَهْدِي مَنْ أَحْبَبْتَ } “Şüphesiz sen sevdiğini hidayete erdiremezsin.” [Kasas, 56]