2499. Hadis
أَخْبَرَنِي الْمُغِيرَةُ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ، قَالَ حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ أَبِي شُعَيْبٍ، عَنْ مُوسَى بْنِ أَعْيَنَ، عَنْ عَمْرِو بْنِ الْحَارِثِ، عَنْ عَمْرِو بْنِ شُعَيْبٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ جَدِّهِ، قَالَ جَاءَ هِلاَلٌ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم بِعُشُورِ نَحْلٍ لَهُ وَسَأَلَهُ أَنْ يَحْمِيَ لَهُ وَادِيًا يُقَالُ لَهُ سَلَبَةُ فَحَمَى لَهُ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ذَلِكَ الْوَادِيَ فَلَمَّا وَلِيَ عُمَرُ بْنُ الْخَطَّابِ كَتَبَ سُفْيَانُ بْنُ وَهْبٍ إِلَى عُمَرَ بْنِ الْخَطَّابِ يَسْأَلُهُ فَكَتَبَ عُمَرُ إِنْ أَدَّى إِلَيْكَ مَا كَانَ يُؤَدِّي إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم مِنْ عُشْرِ نَحْلِهِ فَاحْمِ لَهُ سَلَبَةَ ذَلِكَ وَإِلاَّ فَإِنَّمَا هُوَ ذُبَابُ غَيْثٍ يَأْكُلُهُ مَنْ شَاءَ .
Bana Muğîre b. Abdirrahmân haber verdi; dedi ki: Bize Ahmed b. Ebî Şuayb anlattı; Mûsâ b. A'yen'den; Amr b. el-Hâris'ten; Amr b. Şuayb'dan; babasından; dedesinden; dedi ki: Hilâl, arılarının (balının) öşrüyle birlikte Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem'e geldi ve ondan, Selebe denilen bir vadinin kendisine (koruluk olarak) tahsis edilmesini (himâye edilmesini) istedi. Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem o vadiyi ona tahsis etti. Ömer b. el-Hattâb iş başına geçince, Süfyân b. Vehb, Ömer b. el-Hattâb'a yazıp (durumu) sordu. Ömer (ona şöyle) yazdı: "Eğer o (Hilâl), arılarının öşründen Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem'e ödediğini sana da ödüyorsa, Selebe'yi onun için koru. Aksi takdirde orası yağmur sinekleri(nin yeridir / sahipsizdir); dileyen ondan yer."