2549. Hadis
أَخْبَرَنِي مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ الْحَكَمِ، عَنْ شُعَيْبٍ، حَدَّثَنِي اللَّيْثُ، قَالَ حَدَّثَنَا خَالِدٌ، عَنِ ابْنِ أَبِي هِلاَلٍ، عَنْ أُمَيَّةَ بْنِ هِنْدٍ، عَنْ أَبِي أُمَامَةَ بْنِ سَهْلِ بْنِ حُنَيْفٍ، قَالَ كُنَّا يَوْمًا فِي الْمَسْجِدِ جُلُوسًا وَنَفَرٌ مِنَ الْمُهَاجِرِينَ وَالأَنْصَارِ فَأَرْسَلْنَا رَجُلاً إِلَى عَائِشَةَ لِيَسْتَأْذِنَ فَدَخَلْنَا عَلَيْهَا قَالَتْ دَخَلَ عَلَىَّ سَائِلٌ مَرَّةً وَعِنْدِي رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَأَمَرْتُ لَهُ بِشَىْءٍ ثُمَّ دَعَوْتُ بِهِ فَنَظَرْتُ إِلَيْهِ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " أَمَا تُرِيدِينَ أَنْ لاَ يَدْخُلَ بَيْتَكِ شَىْءٌ وَلاَ يَخْرُجَ إِلاَّ بِعِلْمِكِ " . قُلْتُ نَعَمْ . قَالَ " مَهْلاً يَا عَائِشَةُ لاَ تُحْصِي فَيُحْصِيَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ عَلَيْكِ " .
Bana Muhammed b. Abdullah b. Abdilhakem haber verdi; Şuayb'dan; dedi ki: Bana Leys anlattı; dedi ki: Bize Hâlid anlattı; İbn Ebî Hilâl'den; Ümeyye b. Hind'den; Ebû Umâme b. Sehl b. Huneyf'ten naklen; dedi ki: Bir gün mescitte, Muhacir ve Ensar'dan bir grupla beraber oturuyorduk. Âişe'ye (yanına girmek için) izin istemek üzere bir adam gönderdik. (İzin verilince) yanına girdik. Dedi ki: Bir keresinde yanıma bir dilenci girdi. Yanımda Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem vardı. Ona (dilenciye) bir şey verilmesini emrettim. Sonra onu (verilecek şeyi) istedim ve ona baktım. Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem buyurdu ki: "Sen, senin bilgin olmadan evine hiçbir şeyin girmemesini ve çıkmamasını mı istiyorsun?" Ben: "Evet" dedim. Buyurdu ki: "Ağır ol ey Âişe! (Verme işini) sayarak yapma, yoksa Allah azze ve celle de sana (verirken) sayarak verir."