2975. Hadis
أَخْبَرَنِي عِمْرَانُ بْنُ يَزِيدَ، قَالَ أَنْبَأَنَا شُعَيْبٌ، قَالَ أَنْبَأَنَا ابْنُ جُرَيْجٍ، قَالَ أَخْبَرَنِي أَبُو الزُّبَيْرِ، أَنَّهُ سَمِعَ جَابِرَ بْنَ عَبْدِ اللَّهِ، يَقُولُ طَافَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم فِي حَجَّةِ الْوَدَاعِ عَلَى رَاحِلَتِهِ بِالْبَيْتِ وَبَيْنَ الصَّفَا وَالْمَرْوَةِ لِيَرَاهُ النَّاسُ وَلِيُشْرِفَ وَلِيَسْأَلُوهُ إِنَّ النَّاسَ غَشُوهُ .
Bize İmrân b. Yezîd haber verdi; (o dedi ki) bize Şuayb haber verdi; (o dedi ki) bize İbn Cüreyc haber verdi; (o dedi ki) bana Ebu'z-Zübeyr haber verdi; Câbir b. Abdullah'ı şöyle derken işitti: Nebi sallallâhu aleyhi ve sellem Veda Haccı'nda Beyt'i ve Safa ile Merve arasını bineği üzerinde tavaf (sa'y) etti. Bunu, insanlar kendisini görsün, (onlara) yüksekten baksın (sesini duyursun) ve ona soru sorabilsinler diye yaptı. Çünkü insanlar onun etrafını (kalabalıkla) sarmıştı.