3022. Hadis
أَخْبَرَنِي أَبُو دَاوُدَ، قَالَ حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ حَرْبٍ، قَالَ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ زَيْدٍ، عَنْ أَيُّوبَ، عَنْ أَبِي الزُّبَيْرِ، عَنْ جَابِرٍ، أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم أَفَاضَ مِنْ عَرَفَةَ وَجَعَلَ يَقُولُ " السَّكِينَةَ عِبَادَ اللَّهِ " . يَقُولُ بِيَدِهِ هَكَذَا وَأَشَارَ أَيُّوبُ بِبَاطِنِ كَفِّهِ إِلَى السَّمَاءِ .
Bana Ebu Davud haber verdi; (o dedi ki) bize Süleyman b. Harb haber verdi; (o dedi ki) bize Hammad b. Zeyd haber verdi; Eyyûb'dan; Ebu'z-Zübeyr'den; Câbir'den (nakledildiğine göre): "Nebi sallallâhu aleyhi ve sellem Arafat'tan ayrıldı ve: 'Sükûnet ey Allah'ın kulları!' demeye başladı. Eliyle şöyle yapıyordu -Eyyûb avucunun içini gökyüzüne doğru çevirerek işaret etti-."