3155. Hadis
أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ، قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو عَاصِمٍ، قَالَ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَجْلاَنَ، عَنْ سَعِيدٍ الْمَقْبُرِيِّ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ جَاءَ رَجُلٌ إِلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم وَهُوَ يَخْطُبُ عَلَى الْمِنْبَرِ فَقَالَ أَرَأَيْتَ إِنْ قَاتَلْتُ فِي سَبِيلِ اللَّهِ صَابِرًا مُحْتَسِبًا مُقْبِلاً غَيْرَ مُدْبِرٍ أَيُكَفِّرُ اللَّهُ عَنِّي سَيِّئَاتِي قَالَ " نَعَمْ " . ثُمَّ سَكَتَ سَاعَةً قَالَ " أَيْنَ السَّائِلُ آنِفًا " . فَقَالَ الرَّجُلُ هَا أَنَا ذَا . قَالَ " مَا قُلْتَ " . قَالَ أَرَأَيْتَ إِنْ قُتِلْتُ فِي سَبِيلِ اللَّهِ صَابِرًا مُحْتَسِبًا مُقْبِلاً غَيْرَ مُدْبِرٍ أَيُكَفِّرُ اللَّهُ عَنِّي سَيِّئَاتِي قَالَ " نَعَمْ إِلاَّ الدَّيْنَ سَارَّنِي بِهِ جِبْرِيلُ آنِفًا " .
Bize Muhammed b. Beşşar haber verdi; dedi ki: Bize Ebu Asım anlattı; dedi ki: Bize Muhammed b. Aclan anlattı; Said el-Makburi'den, Ebu Hureyre'den, dedi ki: Nebi sallallâhu aleyhi ve sellem minberde hutbe okurken bir adam ona geldi ve dedi ki: "Ne dersin, eğer ben sabrederek, ecrini (Allah'tan) umarak, (düşmana) yönelerek ve arkamı dönmeyerek Allah yolunda savaşırsam, Allah benim günahlarımı örter mi?" (Resulullah): "Evet" buyurdu. Sonra bir müddet sustu. (Sonra): "Az önce soran nerede?" buyurdu. Adam: "İşte benim" dedi. (Resulullah): "Ne demiştin?" buyurdu. Adam: "Ne dersin, eğer ben sabrederek, ecrini (Allah'tan) umarak, (düşmana) yönelerek ve arkamı dönmeyerek Allah yolunda öldürülürsem, Allah benim günahlarımı örter mi?" dedi. (Resulullah): "Evet, borç hariç. Cebrail bunu bana az önce gizlice söyledi" buyurdu.