3259. Hadis
أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الْمُبَارَكِ، قَالَ حَدَّثَنَا يَعْقُوبُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ بْنِ سَعْدٍ، قَالَ حَدَّثَنَا أَبِي، عَنْ صَالِحٍ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، قَالَ أَخْبَرَنِي سَالِمُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ، أَنَّهُ سَمِعَ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عُمَرَ، يُحَدِّثُ أَنَّ عُمَرَ بْنَ الْخَطَّابِ، رضى الله عنه حَدَّثَنَا قَالَ يَعْنِي تَأَيَّمَتْ حَفْصَةُ بِنْتُ عُمَرَ مِنْ خُنَيْسِ بْنِ حُذَافَةَ السَّهْمِيِّ - وَكَانَ مِنْ أَصْحَابِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَتُوُفِّيَ بِالْمَدِينَةِ - قَالَ عُمَرُ فَأَتَيْتُ عُثْمَانَ بْنَ عَفَّانَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ فَعَرَضْتُ عَلَيْهِ حَفْصَةَ بِنْتَ عُمَرَ قَالَ قُلْتُ إِنْ شِئْتَ أَنْكَحْتُكَ حَفْصَةَ . قَالَ سَأَنْظُرُ فِي أَمْرِي فَلَبِثْتُ لَيَالِيَ ثُمَّ لَقِيَنِي فَقَالَ قَدْ بَدَا لِي أَنْ لاَ أَتَزَوَّجَ يَوْمِي هَذَا . قَالَ عُمَرُ فَلَقِيتُ أَبَا بَكْرٍ الصِّدِّيقَ رضى الله عنه فَقُلْتُ إِنْ شِئْتَ زَوَّجْتُكَ حَفْصَةَ بِنْتَ عُمَرَ . فَصَمَتَ أَبُو بَكْرٍ فَلَمْ يَرْجِعْ إِلَىَّ شَيْئًا فَكُنْتُ عَلَيْهِ أَوْجَدَ مِنِّي عَلَى عُثْمَانَ فَلَبِثْتُ لَيَالِيَ ثُمَّ خَطَبَهَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَأَنْكَحْتُهَا إِيَّاهُ فَلَقِيَنِي أَبُو بَكْرٍ فَقَالَ لَعَلَّكَ وَجَدْتَ عَلَىَّ حِينَ عَرَضْتَ عَلَىَّ حَفْصَةَ فَلَمْ أَرْجِعْ إِلَيْكَ شَيْئًا . قَالَ عُمَرُ قُلْتُ نَعَمْ . قَالَ فَإِنَّهُ لَمْ يَمْنَعْنِي أَنْ أَرْجِعَ إِلَيْكَ شَيْئًا فِيمَا عَرَضْتَ عَلَىَّ إِلاَّ أَنِّي قَدْ كُنْتُ عَلِمْتُ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَدْ ذَكَرَهَا وَلَمْ أَكُنْ لأُفْشِيَ سِرَّ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَلَوْ تَرَكَهَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَبِلْتُهَا .
Bize Muhammed b. Abdullah b. el-Mübarek haber verdi; dedi ki: Bize Yakub b. İbrahim b. Sa'd anlattı; dedi ki: Babam anlattı; Salih'ten, İbn Şihab'dan, dedi ki: Bana Salim b. Abdullah haber verdi; Abdullah b. Ömer'den işittiğine göre, Ömer b. el-Hattab radıyallahu anh bize şöyle anlattı -yani Hafsa bint Ömer, Huneyse b. Huzafe es-Sehmî'den dul kalmıştı...-: O (Huneyse), Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem'in ashabındandı ve Medine'de vefat etmişti. Ömer dedi ki: Osman b. Affan'a radıyallahu anh geldim ve ona Hafsa bint Ömer'i teklif ettim. Dedim ki: "İstersen seni Hafsa ile evlendireyim." O: "Durumuma bir bakayım" dedi. Birkaç gece bekledim. Sonra benimle karşılaştı ve: "Şu günlerde evlenmemeye karar verdim" dedi. Ömer dedi ki: Sonra Ebu Bekir es-Sıddık radıyallahu anh ile karşılaştım ve: "İstersen seni Hafsa bint Ömer ile evlendireyim" dedim. Ebu Bekir sustu ve bana hiçbir cevap vermedi. Bu yüzden ona, Osman'a kızdığımdan daha çok gücendim. Birkaç gece (daha) bekledim. Sonra Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem onu istedi; ben de onu kendisine nikahladım. Sonra Ebu Bekir benimle karşılaştı ve şöyle dedi: "Hafsa'yı bana teklif ettiğinde sana hiçbir cevap vermediğim için muhtemelen bana gücenmişsindir?" Ömer dedi ki: "Evet" dedim. O şöyle dedi: "Sana teklif ettiğin konuda cevap vermekten beni alıkoyan tek şey, Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem'in onu andığını bilmiş olmamdı. Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem'in sırrını ifşa edecek değildim. Eğer Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem onu terk etseydi (vazgeçseydi) onu kabul ederdim."