3430. Hadis
أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ مَنْصُورٍ، قَالَ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنْ عَبْدِ الْمَلِكِ بْنِ عُمَيْرٍ، عَنْ عَطِيَّةَ الْقُرَظِيِّ، قَالَ كُنْتُ يَوْمَ حُكْمِ سَعْدٍ فِي بَنِي قُرَيْظَةَ غُلاَمًا فَشَكُّوا فِيَّ فَلَمْ يَجِدُونِي أَنْبَتُّ فَاسْتُبْقِيتُ فَهَا أَنَا ذَا بَيْنَ أَظْهُرِكُمْ .
Bize Muhammed b. Mansûr haber verdi; dedi ki bize Süfyân anlattı: Abdulmelik b. Umeyr'den, Atıyye el-Kurazî'den [nakledildiğine göre] o şöyle dedi: Sa'd'ın Kurayzaoğulları hakkında hüküm verdiği gün ben bir çocuktum. (Yetişkin olup olmadığım hususunda) benden şüphelendiler. Benim (kasık kıllarımın) bitmediğini gördüler ve böylece hayatta bırakıldım. İşte ben aranızdayım.