3655. Hadis
أَخْبَرَنَا أَحْمَدُ بْنُ الأَزْهَرِ، قَالَ حَدَّثَنَا رَوْحُ بْنُ عُبَادَةَ، قَالَ حَدَّثَنَا زَكَرِيَّا بْنُ إِسْحَاقَ، قَالَ حَدَّثَنَا عَمْرُو بْنُ دِينَارٍ، عَنْ عِكْرِمَةَ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، أَنَّ رَجُلاً، قَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّ أُمَّهُ تُوُفِّيَتْ أَفَيَنْفَعُهَا إِنْ تَصَدَّقْتُ عَنْهَا قَالَ " نَعَمْ ". قَالَ فَإِنَّ لِي مَخْرَفًا فَأُشْهِدُكَ أَنِّي قَدْ تَصَدَّقْتُ بِهِ عَنْهَا.
Bize Ahmed b. el-Ezher haber verdi; dedi ki bize Ravh b. Ubâde anlattı; dedi ki bize Zekeriya b. İshak anlattı; dedi ki bize Amr b. Dinâr anlattı; İkrime'den, o İbn Abbas'tan (naklen), bir adamın şöyle dediğini anlattı: "(Adam): 'Ey Allah'ın Resûlü, annesi vefat etti (kendisini kastediyor). Onun adına sadaka versem ona faydası olur mu?' dedi. (Resûlullah) 'Evet,' buyurdu. (Adam): 'Benim bir meyve bahçem (mahref) var. Seni şahit tutuyorum ki ben onu annem adına sadaka olarak verdim,' dedi."