3676. Hadis
أَخْبَرَنَا أَحْمَدُ بْنُ حَرْبٍ، قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ، عَنْ هِشَامٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنِ النُّعْمَانِ بْنِ بَشِيرٍ، أَنَّ أَبَاهُ، نَحَلَهُ نُحْلاً فَقَالَتْ لَهُ أُمُّهُ أَشْهِدِ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم عَلَى مَا نَحَلْتَ ابْنِي . فَأَتَى النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم فَذَكَرَ ذَلِكَ لَهُ فَكَرِهَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم أَنْ يَشْهَدَ لَهُ .
Bize Ahmed b. Harb haber verdi; dedi ki bize Ebu Muâviye anlattı; Hişâm'dan, o babasından, o Nu'man b. Beşir'den (naklen), (dedi ki): "Babası ona bir bağışta bulundu. Annesi (babasına): 'Oğluma verdiğin bağışa Nebi sallallâhu aleyhi ve sellem'i şahit tut,' dedi. (Babası) Nebi sallallâhu aleyhi ve sellem'e gelip bunu ona zikretti (şahit olmasını istedi). Nebi sallallâhu aleyhi ve sellem ona şahitlik etmekten hoşlanmadı (reddetti)."