3682. Hadis
أَخْبَرَنَا أَبُو دَاوُدَ، قَالَ حَدَّثَنَا يَعْلَى، قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو حَيَّانَ، عَنِ الشَّعْبِيِّ، عَنِ النُّعْمَانِ، قَالَ سَأَلَتْ أُمِّي أَبِي بَعْضَ الْمَوْهِبَةِ فَوَهَبَهَا لِي فَقَالَتْ لاَ أَرْضَى حَتَّى أُشْهِدَ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم . قَالَ فَأَخَذَ أَبِي بِيَدِي وَأَنَا غُلاَمٌ فَأَتَى رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّ أُمَّ هَذَا ابْنَةَ رَوَاحَةَ طَلَبَتْ مِنِّي بَعْضَ الْمَوْهِبَةِ وَقَدْ أَعْجَبَهَا أَنْ أُشْهِدَكَ عَلَى ذَلِكَ . قَالَ " يَا بَشِيرُ أَلَكَ ابْنٌ غَيْرُ هَذَا " . قَالَ نَعَمْ . قَالَ " فَوَهَبْتَ لَهُ مِثْلَ مَا وَهَبْتَ لِهَذَا " . قَالَ لاَ . قَالَ " فَلاَ تُشْهِدْنِي إِذًا فَإِنِّي لاَ أَشْهَدُ عَلَى جَوْرٍ " .
Bize Ebu Davud haber verdi; dedi ki bize Ya'lâ anlattı; dedi ki bize Ebu Hayyân anlattı; Şa'bî'den, o Nu'man'dan (naklen), dedi ki: "Annem babamdan bir bağışta bulunmasını istedi. O da bana bağışta bulundu. (Annem) dedi ki: 'Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem'i şahit tutmadıkça razı olmam.' (Nu'man) dedi ki: Babam elimden tuttu -ki ben o zaman küçük bir çocuktum- ve Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem'e geldi. Dedi ki: 'Ey Allah'ın Resûlü! Bu çocuğun annesi -ki o Ravâha'nın kızıdır- benden bir bağış istedi. Ve (buna) seni şahit tutmam onun hoşuna gitti.' (Resûlullah) buyurdu ki: 'Ey Beşir! Bundan başka oğlun var mı?' (Beşir) 'Evet,' dedi. Buyurdu ki: 'Buna verdiğin gibi onlara da verdin mi?' (Beşir) 'Hayır,' dedi. Buyurdu ki: 'O halde beni şahit tutma. Çünkü ben zulme (haksızlığa) şahitlik etmem.'"