3788. Hadis
أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ مَنْصُورٍ، عَنْ سُفْيَانَ، قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو الزَّعْرَاءِ، عَنْ عَمِّهِ أَبِي الأَحْوَصِ، عَنْ أَبِيهِ، قَالَ قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَرَأَيْتَ ابْنَ عَمٍّ لِي أَتَيْتُهُ أَسْأَلُهُ فَلاَ يُعْطِينِي وَلاَ يَصِلُنِي ثُمَّ يَحْتَاجُ إِلَىَّ فَيَأْتِينِي فَيَسْأَلُنِي وَقَدْ حَلَفْتُ أَنْ لاَ أُعْطِيَهُ وَلاَ أَصِلَهُ فَأَمَرَنِي أَنْ آتِيَ الَّذِي هُوَ خَيْرٌ وَأُكَفِّرَ عَنْ يَمِينِي .
Bize Muhammed b. Mansûr, Süfyân'dan naklen haber verdi. Dedi ki: Bize Ebu'z-Ze'râ, amcası Ebu'l-Ahvas'tan, o da babasından naklen tahdis etti. Dedi ki: "Dedim ki: 'Ey Allah'ın Resûlü! Ne dersin; amcamın oğluna gelip (bir şey) istesem, o bana vermese ve akrabalık bağını gözetmese; sonra o bana muhtaç olup gelip benden istese, ben de ona vermemeye ve akrabalık bağını gözetmemeye yemin etmiş olsam (ne yapmalıyım)?' Bunun üzerine bana, hayırlı olanı yapmamı ve yeminim için kefaret vermemi emretti."