3918. Hadis
أَخْبَرَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ خَالِدٍ، قَالَ حَدَّثَنَا حَجَّاجٌ، قَالَ قَالَ ابْنُ جُرَيْجٍ سَمِعْتُ عَمْرَو بْنَ دِينَارٍ، يَقُولُ أَشْهَدُ لَسَمِعْتُ ابْنَ عُمَرَ وَهُوَ يُسْأَلُ عَنِ الْخِبْرِ، فَيَقُولُ مَا كُنَّا نَرَى بِذَلِكَ بَأْسًا حَتَّى أَخْبَرَنَا عَامَ الأَوَّلِ ابْنُ خَدِيجٍ أَنَّهُ سَمِعَ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم نَهَى عَنِ الْخِبْرِ . وَافَقَهُمَا حَمَّادُ بْنُ زَيْدٍ.
Bize Abdurrahmân b. Hâlid haber verdi. Dedi ki: Bize Haccâc anlattı. İbn Cüreyc dedi ki: Amr b. Dînâr'ı şöyle derken işittim: Şahitlik ederim ki İbn Ömer'e hibr (ortakçılık) sorulurken onu şöyle derken işittim: "Bunda bir sakınca görmezdik; nihayet geçen yıl İbn Hadîc bize, Nebî sallallâhu aleyhi ve sellem'in hibri yasakladığını işittiğini haber verdi." Hammâd b. Zeyd bu ikisine muvafakat etti.