3959. Hadis
أَخْبَرَنِي إِبْرَاهِيمُ بْنُ يُونُسَ بْنِ مُحَمَّدٍ، حَرَمِيٌّ - هُوَ لَقَبُهُ - قَالَ حَدَّثَنَا أَبِي قَالَ، حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ، عَنْ ثَابِتٍ، عَنْ أَنَسٍ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم كَانَتْ لَهُ أَمَةٌ يَطَؤُهَا فَلَمْ تَزَلْ بِهِ عَائِشَةُ وَحَفْصَةُ حَتَّى حَرَّمَهَا عَلَى نَفْسِهِ فَأَنْزَلَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ { يَا أَيُّهَا النَّبِيُّ لِمَ تُحَرِّمُ مَا أَحَلَّ اللَّهُ لَكَ } إِلَى آخِرِ الآيَةِ .
Bana İbrahim b. Yûnus b. Muhammed -Haremî onun lakabıdır- haber verdi, dedi ki: Bize babam anlattı, dedi ki: Bize Hammâd b. Seleme, Sâbit'ten, o da Enes'ten naklederek anlattı. Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem'in birlikte olduğu bir cariyesi vardı. Âişe ve Hafsa, (onu terk etmesi için) onunla uğraşmaya devam ettiler. Sonunda (Resûlullah) onu kendisine haram kıldı. Bunun üzerine Allah Azze ve Celle: { Ey Peygamber! Allah'ın sana helal kıldığını niçin haram kılıyorsun? } (Tahrim, 1) ayetini sonuna kadar indirdi.