4140. Hadis
أَخْبَرَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ سَعِيدٍ، قَالَ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنْ عَمْرٍو، - يَعْنِي ابْنَ دِينَارٍ - عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ مَالِكِ بْنِ أَوْسِ بْنِ الْحَدَثَانِ، عَنْ عُمَرَ، قَالَ كَانَتْ أَمْوَالُ بَنِي النَّضِيرِ مِمَّا أَفَاءَ اللَّهُ عَلَى رَسُولِهِ مِمَّا لَمْ يُوجِفِ الْمُسْلِمُونَ عَلَيْهِ بِخَيْلٍ وَلاَ رِكَابٍ فَكَانَ يُنْفِقُ عَلَى نَفْسِهِ مِنْهَا قُوتَ سَنَةٍ وَمَا بَقِيَ جَعَلَهُ فِي الْكُرَاعِ وَالسِّلاَحِ عُدَّةً فِي سَبِيلِ اللَّهِ .
Bize Ubeydullah b. Saîd haber verdi. Dedi ki: Bize Süfyân, Amr’dan —ki İbn Dînâr’dır—, o Zührî’den, o Mâlik b. Evs b. Hadesân’dan, o da Ömer’den naklen haber verdi. Dedi ki: Nadîroğulları’nın malları, Allah’ın Resûlü’ne fey’ olarak verdiği, Müslümanların üzerine at ve deve koşturmadığı (savaşmadan elde edilen) mallardandı. (Resûlullah) bundan, kendisinin (ve ailesinin) yıllık nafakasını ayırır, geri kalanı da Allah yolunda hazırlık olmak üzere at ve silaha harcardı.