436. Hadis
أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ حَاتِمٍ قَالَ: حَدَّثَنَا عَبِيدَةُ قَالَ: حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ الأَعْمَشُ عَنْ حَبِيبِ بْنِ أَبِي ثَابِتٍ عَنْ سَعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ عَنْ عَلِيٍّ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ: كُنْتُ رَجُلاً مَذَّاءً فَأَمَرْتُ رَجُلاً فَسَأَلَ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ: «فِيهِ الْوُضُوءُ»
Bize Muhammed b. Hâtim haber verdi; dedi ki: Bize Abîde anlattı; dedi ki: Bize Süleyman el-A'meş, Habîb b. Ebî Sâbit'ten; o Saîd b. Cübeyr'den; o İbn Abbâs'tan; o da Alî radıyallahu anh’tan [naklederek] anlattı; dedi ki: “Ben çok mezi çıkaran (mezzâ) bir adamdım. Bir adama emrettim de [benim yerime] Nebi sallallâhu aleyhi ve sellem’e sordu. [Nebi]: ‘Ondan dolayı abdest almak gerekir’ buyurdu.”