5162. Hadis
أَخْبَرَنَا قُتَيْبَةُ، قَالَ حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ زُرَيْعٍ، عَنْ أَبِي الأَشْهَبِ، قَالَ حَدَّثَنِي عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ طَرَفَةَ، عَنْ عَرْفَجَةَ بْنِ أَسْعَدَ بْنِ كَرِبٍ، - قَالَ وَكَانَ جَدُّهُ - قَالَ حَدَّثَنِي أَنَّهُ، رَأَى جَدَّهُ قَالَ أُصِيبَ أَنْفُهُ يَوْمَ الْكُلاَبِ فِي الْجَاهِلِيَّةِ قَالَ فَاتَّخَذَ أَنْفًا مِنْ فِضَّةٍ فَأَنْتَنَ عَلَيْهِ فَأَمَرَهُ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم أَنْ يَتَّخِذَهُ مِنْ ذَهَبٍ .
Kuteybe bize haber verip dedi ki: Yezîd b. Zürey’ bize Ebu’l-Eşheb’den, o Abdurrahman b. Tarafe’den, o Arfece b. Es’ad b. Kerib’den —ki bu onun dedesidir— (naklen) anlattı. (Abdurrahman) dedi ki: Bana dedesini gördüğünü anlattı (ve dedesinden naklen) şöyle dedi: Cahiliye dönemindeki Külâb gününde burnu kopmuştu. O da gümüşten bir burun edindi fakat (bu burun) onda koku yaptı. Bunun üzerine Nebi (sallallâhu aleyhi ve sellem) ona altından (bir burun) edinmesini emretti.