5449. Hadis
أَخْبَرَنَا عَلِيُّ بْنُ الْمُنْذِرِ، عَنِ ابْنِ فُضَيْلٍ، قَالَ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ إِسْحَاقَ، عَنِ الْمِنْهَالِ بْنِ عَمْرٍو، عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ، قَالَ كَانَ لِرَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم دَعَوَاتٌ لاَ يَدَعُهُنَّ كَانَ يَقُولُ " اللَّهُمَّ إِنِّي أَعُوذُ بِكَ مِنَ الْهَمِّ وَالْحَزَنِ وَالْعَجْزِ وَالْكَسَلِ وَالْبُخْلِ وَالْجُبْنِ وَغَلَبَةِ الرِّجَالِ " .
Enes b. Malik şöyle dedi: Rasûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem'in hiç terk etmediği duaları vardı. Şöyle derdi: "Allah'ım! Üzüntüden (kederden), hüzünden, acizlikten, tembellikten, cimrilikten, korkaklıktan ve insanların (bana) galebe çalmasından Sana sığınırım."