5522. Hadis
أَخْبَرَنَا عَمْرُو بْنُ عَلِيٍّ، قَالَ حَدَّثَنَا يَزِيدُ، - وَهُوَ ابْنُ زُرَيْعٍ - قَالَ حَدَّثَنَا حُسَيْنٌ الْمُعَلِّمُ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ بُرَيْدَةَ، عَنْ بُشَيْرِ بْنِ كَعْبٍ، عَنْ شَدَّادِ بْنِ أَوْسٍ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ " إِنَّ سَيِّدَ الاِسْتِغْفَارِ أَنْ يَقُولَ الْعَبْدُ اللَّهُمَّ أَنْتَ رَبِّي لاَ إِلَهَ إِلاَّ أَنْتَ خَلَقْتَنِي وَأَنَا عَبْدُكَ وَأَنَا عَلَى عَهْدِكَ وَوَعْدِكَ مَا اسْتَطَعْتُ أَعُوذُ بِكَ مِنْ شَرِّ مَا صَنَعْتُ أَبُوءُ لَكَ بِذَنْبِي وَأَبُوءُ لَكَ بِنِعْمَتِكَ عَلَىَّ فَاغْفِرْ لِي فَإِنَّهُ لاَ يَغْفِرُ الذُّنُوبَ إِلاَّ أَنْتَ فَإِنْ قَالَهَا حِينَ يُصْبِحُ مُوقِنًا بِهَا فَمَاتَ دَخَلَ الْجَنَّةَ وَإِنْ قَالَهَا حِينَ يُمْسِي مُوقِنًا بِهَا دَخَلَ الْجَنَّةَ " . خَالَفَهُ الْوَلِيدُ بْنُ ثَعْلَبَةَ .
Amr b. Ali bize haber verdi. Dedi ki: Yezîd -ki o İbn Zürey'dir- bize haber verdi. Dedi ki: Hüseyin el-Muallim bize Abdullâh b. Büreyde'den, o Büşeyr b. Ka'b'dan, o Şeddâd b. Evs'ten, o da Nebi sallallâhu aleyhi ve sellem'den haber verdi. Şöyle buyurdu: "İstiğfarın efendisi (seyyidu'l-istiğfâr) kulun şöyle demesidir: 'Allah'ım! Sen benim Rabbimsin. Senden başka ilâh yoktur. Beni Sen yarattın ve ben Senin kulunum. Gücüm yettiğince Sana verdiğim ahid ve söz üzerindeyim. Yaptığım şeylerin şerrinden Sana sığınırım. Üzerimdeki nimetini itiraf ederim, günahımı da itiraf ederim. Beni bağışla! Çünkü günahları Senden başkası bağışlayamaz.' Kim bunu sabahleyin inanarak söyler ve ölürse cennete girer. Kim de akşamleyin inanarak söylerse (ve ölürse) cennete girer." (İmam Nesâî dedi ki): Velîd b. Sa'lebe (bu rivayette) ona muhalefet etti.