629. Hadis
أَخْبَرَنَا بِشْرُ بْنُ مُعَاذٍ، قَالَ حَدَّثَنِي إِبْرَاهِيمُ، - وَهُوَ ابْنُ عَبْدِ الْعَزِيزِ بْنِ عَبْدِ الْمَلِكِ بْنِ أَبِي مَحْذُورَةَ - قَالَ حَدَّثَنِي أَبِي عَبْدُ الْعَزِيزِ، وَجَدِّي عَبْدُ الْمَلِكِ، عَنْ أَبِي مَحْذُورَةَ، أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم أَقْعَدَهُ فَأَلْقَى عَلَيْهِ الأَذَانَ حَرْفًا حَرْفًا قَالَ إِبْرَاهِيمُ هُوَ مِثْلُ أَذَانِنَا هَذَا . قُلْتُ لَهُ أَعِدْ عَلَىَّ . قَالَ اللَّهُ أَكْبَرُ اللَّهُ أَكْبَرُ أَشْهَدُ أَنْ لاَ إِلَهَ إِلاَّ اللَّهُ مَرَّتَيْنِ أَشْهَدُ أَنَّ مُحَمَّدًا رَسُولُ اللَّهِ مَرَّتَيْنِ ثُمَّ قَالَ - بِصَوْتٍ دُونَ ذَلِكَ الصَّوْتِ يُسْمِعُ مَنْ حَوْلَهُ - أَشْهَدُ أَنْ لاَ إِلَهَ إِلاَّ اللَّهُ مَرَّتَيْنِ أَشْهَدُ أَنَّ مُحَمَّدًا رَسُولُ اللَّهِ مَرَّتَيْنِ حَىَّ عَلَى الصَّلاَةِ مَرَّتَيْنِ حَىَّ عَلَى الْفَلاَحِ مَرَّتَيْنِ اللَّهُ أَكْبَرُ اللَّهُ أَكْبَرُ لاَ إِلَهَ إِلاَّ اللَّهُ .
Bize Bişr b. Muâz haber verdi; dedi ki: Bana İbrahim -ki o Abdulaziz b. Abdulmelik b. Ebî Mahzûre'nin oğludur- anlattı; dedi ki: Bana babam Abdulaziz ve dedem Abdulmelik anlattı; Ebû Mahzûre'den (naklen) ki: Nebi sallallâhu aleyhi ve sellem onu oturttu ve kendisine ezanı harf harf öğretti. İbrahim dedi ki: “O, bizim şu ezanımız gibidir.” Ona: “Bana tekrarla,” dedim. Dedi ki: “Allâhü Ekber, Allâhü Ekber. Eşhedü en lâ ilâhe illallâh (iki kere). Eşhedü enne Muhammeden Resûlullâh (iki kere).” Sonra -etrafındakilere işittirecek şekilde, önceki sesten daha alçak bir sesle- dedi ki: “Eşhedü en lâ ilâhe illallâh (iki kere). Eşhedü enne Muhammeden Resûlullâh (iki kere). Hayye ale's-salâh (iki kere). Hayye ale'l-felâh (iki kere). Allâhü Ekber, Allâhü Ekber. Lâ ilâhe illallâh.”