682. Hadis
أَخْبَرَنَا إِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، قَالَ أَنْبَأَنَا أَبُو عَامِرٍ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ عَمْرِو بْنِ عَامِرٍ الأَنْصَارِيِّ، عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ، قَالَ كَانَ الْمُؤَذِّنُ إِذَا أَذَّنَ قَامَ نَاسٌ مِنْ أَصْحَابِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَيَبْتَدِرُونَ السَّوَارِيَ يُصَلُّونَ حَتَّى يَخْرُجَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم وَهُمْ كَذَلِكَ وَيُصَلُّونَ قَبْلَ الْمَغْرِبِ وَلَمْ يَكُنْ بَيْنَ الأَذَانِ وَالإِقَامَةِ شَىْءٌ .
Bize İshâk b. İbrahim haber verdi; dedi ki: Bize Ebû Âmir haber verdi; bize Şu'be anlattı; Amr b. Âmir el-Ensârî'den; Enes b. Mâlik'ten; dedi ki: “Müezzin ezan okuduğu zaman Nebi sallallâhu aleyhi ve sellem'in ashabından bazı kimseler kalkar ve sütunlara doğru (sütre edinmek için) koşuşur, namaz kılarlardı. Hatta Nebi sallallâhu aleyhi ve sellem (hücresinden) çıktığında onlar bu halde olurlardı. Akşam namazından önce (de) namaz kılarlardı. Oysa ezan ile kamet arasında (fazla) bir şey yoktu.”