762. Hadis
أَخْبَرَنَا قُتَيْبَةُ، قَالَ حَدَّثَنَا اللَّيْثُ، عَنِ ابْنِ عَجْلاَنَ، عَنْ سَعِيدٍ الْمَقْبُرِيِّ، عَنْ أَبِي سَلَمَةَ، عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتْ كَانَ لِرَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم حَصِيرَةٌ يَبْسُطُهَا بِالنَّهَارِ وَيَحْتَجِرُهَا بِاللَّيْلِ فَيُصَلِّي فِيهَا فَفَطِنَ لَهُ النَّاسُ فَصَلَّوْا بِصَلاَتِهِ وَبَيْنَهُ وَبَيْنَهُمُ الْحَصِيرَةُ فَقَالَ " اكْلَفُوا مِنَ الْعَمَلِ مَا تُطِيقُونَ فَإِنَّ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ لاَ يَمَلُّ حَتَّى تَمَلُّوا وَإِنَّ أَحَبَّ الأَعْمَالِ إِلَى اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ أَدْوَمُهُ وَإِنْ قَلَّ " . ثُمَّ تَرَكَ مُصَلاَّهُ ذَلِكَ فَمَا عَادَ لَهُ حَتَّى قَبَضَهُ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ وَكَانَ إِذَا عَمِلَ عَمَلاً أَثْبَتَهُ .
Bize Kuteybe haber verdi; dedi ki: Bize Leys anlattı; İbn Aclân'dan; Saîd el-Makburî'den; Ebu Seleme'den; Âişe'den [nakledildiğine göre]; dedi ki: "Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem'in bir hasırı vardı. Gündüzleri onu yayar, geceleri ise [kendine] hücre edinirdi ve içinde namaz kılardı. İnsanlar bunun farkına vardılar ve -onunla aralarında hasır olduğu halde- onun namazıyla (ona uyarak) namaz kıldılar. Bunun üzerine [Resûlullah] şöyle buyurdu: 'Amellerden gücünüzün yettiğini yüklenin. Çünkü Allah azze ve celle, siz usanmadıkça usanmaz. Allah azze ve celle katında amellerin en sevimlisi, az da olsa en devamlı olanıdır.' Sonra o namaz yerini terk etti ve Allah azze ve celle ruhunu teslim alıncaya kadar oraya dönmedi. O, bir amel işlediği zaman onu sabit (devamlı) kılardı."