1021. Hadis
حَدَّثَنَا سُوَيْدُ بْنُ نَصْرٍ، حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ الْمُبَارَكِ، عَنْ حَمَّادِ بْنِ سَلَمَةَ، عَنْ أَبِي سِنَانٍ، قَالَ دَفَنْتُ ابْنِي سِنَانًا وَأَبُو طَلْحَةَ الْخَوْلاَنِيُّ جَالِسٌ عَلَى شَفِيرِ الْقَبْرِ فَلَمَّا أَرَدْتُ الْخُرُوجَ أَخَذَ بِيَدِي فَقَالَ أَلاَ أُبَشِّرُكَ يَا أَبَا سِنَانٍ . قُلْتُ بَلَى . فَقَالَ حَدَّثَنِي الضَّحَّاكُ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ عَرْزَبٍ عَنْ أَبِي مُوسَى الأَشْعَرِيِّ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ " إِذَا مَاتَ وَلَدُ الْعَبْدِ قَالَ اللَّهُ لِمَلاَئِكَتِهِ قَبَضْتُمْ وَلَدَ عَبْدِي . فَيَقُولُونَ نَعَمْ . فَيَقُولُ قَبَضْتُمْ ثَمَرَةَ فُؤَادِهِ . فَيَقُولُونَ نَعَمْ . فَيَقُولُ مَاذَا قَالَ عَبْدِي فَيَقُولُونَ حَمِدَكَ وَاسْتَرْجَعَ . فَيَقُولُ اللَّهُ ابْنُوا لِعَبْدِي بَيْتًا فِي الْجَنَّةِ وَسَمُّوهُ بَيْتَ الْحَمْدِ " . قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ غَرِيبٌ .
Bize Süveyd b. Nasr anlattı; (dedi ki:) Bize Abdullâh b. el-Mübârek anlattı; (dedi ki:) Hammâd b. Seleme’den, o da Ebû Sinân’dan (naklettiğine göre) o şöyle demiştir: Oğlum Sinân’ı defnettim. Ebû Talha el-Havlânî kabrin kenarında oturuyordu. (Kabirden) çıkmak istediğim zaman elimden tuttu ve: “Seni müjdeleyeyim mi ey Ebû Sinân?” dedi. Ben: “Evet” dedim. Dedi ki: Bize Dahhâk b. Abdurrahmân b. Arzeb anlattı; (dedi ki:) Ebû Mûsâ el-Eş’arî’den (naklettiğine göre) Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem şöyle buyurmuştur: “Bir kulun çocuğu öldüğü zaman Allah meleklerine: ‘Kulumun çocuğunu (canını) mı aldınız?’ buyurur. Onlar: ‘Evet’ derler. (Allah): ‘Onun gönlünün meyvesini mi kopardınız?’ buyurur. Onlar: ‘Evet’ derler. (Allah): ‘Peki kulum ne dedi?’ buyurur. Onlar: ‘Sana hamdetti ve istircâ etti (İnnâ lillâhi ve innâ ileyhi râciûn dedi)’ derler. Bunun üzerine Allah şöyle buyurur: ‘Kulum için cennette bir ev bina ediniz ve ona Hamd Evi ismini veriniz.’” Ebû Îsâ dedi ki: Bu hadis hasen gariptir.