1153. Hadis
حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ، حَدَّثَنَا حَاتِمُ بْنُ إِسْمَاعِيلَ، عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ حَجَّاجِ بْنِ حَجَّاجٍ الأَسْلَمِيِّ، عَنْ أَبِيهِ، أَنَّهُ سَأَلَ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ مَا يُذْهِبُ عَنِّي مَذَمَّةَ الرَّضَاعِ فَقَالَ " غُرَّةٌ عَبْدٌ أَوْ أَمَةٌ " . قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ . وَمَعْنَى قَوْلِهِ مَا يُذْهِبُ عَنِّي مَذَمَّةَ الرَّضَاعِ . يَقُولُ إِنَّمَا يَعْنِي بِهِ ذِمَامَ الرَّضَاعَةِ وَحَقَّهَا يَقُولُ إِذَا أَعْطَيْتَ الْمُرْضِعَةَ عَبْدًا أَوْ أَمَةً فَقَدْ قَضَيْتَ ذِمَامَهَا . وَيُرْوَى عَنْ أَبِي الطُّفَيْلِ قَالَ كُنْتُ جَالِسًا مَعَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم إِذْ أَقْبَلَتِ امْرَأَةٌ فَبَسَطَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم رِدَاءَهُ حَتَّى قَعَدَتْ عَلَيْهِ فَلَمَّا ذَهَبَتْ قِيلَ هِيَ كَانَتْ أَرْضَعَتِ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم . هَكَذَا رَوَاهُ يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ الْقَطَّانُ وَحَاتِمُ بْنُ إِسْمَاعِيلَ وَغَيْرُ وَاحِدٍ عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ عَنْ أَبِيهِ عَنْ حَجَّاجِ بْنِ حَجَّاجٍ عَنْ أَبِيهِ عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم . وَرَوَى سُفْيَانُ بْنُ عُيَيْنَةَ عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ عَنْ أَبِيهِ عَنْ حَجَّاجِ بْنِ أَبِي حَجَّاجٍ عَنْ أَبِيهِ عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم . وَحَدِيثُ ابْنِ عُيَيْنَةَ غَيْرُ مَحْفُوظٍ وَالصَّحِيحُ مَا رَوَى هَؤُلاَءِ عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ عَنْ أَبِيهِ . وَهِشَامُ بْنُ عُرْوَةَ يُكْنَى أَبَا الْمُنْذِرِ وَقَدْ أَدْرَكَ جَابِرَ بْنَ عَبْدِ اللَّهِ وَابْنَ عُمَرَ .
Bize Kuteybe anlattı. Bize Hâtim b. İsmâîl anlattı; Hişâm b. Urve’den, (o) babasından, (o) Haccâc b. Haccâc el-Eslemî’den, (o da) babasından (naklettiğine göre); babası Nebi sallallâhu aleyhi ve sellem’e sormuş ve: "Ey Allah’ın Resûlü! Süt emzirme hakkını (mezemmetini) benden ne giderir (nasıl ödeyebilirim)?" demiş. (Resûlullah): "Bir gurre; köle veya cariye (vermek)" buyurmuştur. Ebû Îsâ dedi ki: Bu, hasen sahih bir hadistir. "Süt emzirme mezemmetini benden ne giderir" sözünün manası şudur: Süt emzirmenin zimmetini (sorumluluğunu) ve hakkını kastediyor. Yani: "Süt anneye bir köle veya cariye verdiğinde, onun hakkını (zimmetini) ödemiş olursun." Ebû Tufeyl’den rivayet edildiğine göre o şöyle demiştir: Ben Nebi sallallâhu aleyhi ve sellem ile oturuyordum. Bir kadın geldi. Nebi sallallâhu aleyhi ve sellem ridasını (örtüsünü) serdi, kadın da üzerine oturdu. Kadın gidince, "O, Nebi sallallâhu aleyhi ve sellem’i emziren kadındı" denildi. Yahyâ b. Saîd el-Kattân, Hâtim b. İsmâîl ve birçok kişi bu hadisi Hişâm b. Urve’den, (o) babasından, (o) Haccâc b. Haccâc’dan, (o) babasından, (o da) Nebi sallallâhu aleyhi ve sellem’den bu şekilde rivayet etmişlerdir. Süfyân b. Uyeyne ise Hişâm b. Urve’den, (o) babasından, (o) Haccâc b. Ebî Haccâc’dan, (o) babasından, (o da) Nebi sallallâhu aleyhi ve sellem’den rivayet etmiştir. İbn Uyeyne’nin hadisi mahfuz değildir. Sahih olan, diğerlerinin Hişâm b. Urve’den, (o) babasından rivayet ettiğidir. Hişâm b. Urve’nin künyesi Ebü’l-Münzir’dir ve o, Câbir b. Abdullah ile İbn Ömer’e yetişmiştir.