1432. Hadis
حَدَّثَنَا سَلَمَةُ بْنُ شَبِيبٍ، وَإِسْحَاقُ بْنُ مَنْصُورٍ، وَالْحَسَنُ بْنُ عَلِيٍّ الْخَلاَّلُ، وَغَيْرُ، وَاحِدٍ، قَالُوا حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ، عَنْ مَعْمَرٍ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُتْبَةَ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، عَنْ عُمَرَ بْنِ الْخَطَّابِ، قَالَ إِنَّ اللَّهَ بَعَثَ مُحَمَّدًا صلى الله عليه وسلم بِالْحَقِّ وَأَنْزَلَ عَلَيْهِ الْكِتَابَ فَكَانَ فِيمَا أَنْزَلَ عَلَيْهِ آيَةُ الرَّجْمِ فَرَجَمَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَرَجَمْنَا بَعْدَهُ وَإِنِّي خَائِفٌ أَنْ يَطُولَ بِالنَّاسِ زَمَانٌ فَيَقُولَ قَائِلٌ لاَ نَجِدُ الرَّجْمَ فِي كِتَابِ اللَّهِ فَيَضِلُّوا بِتَرْكِ فَرِيضَةٍ أَنْزَلَهَا اللَّهُ أَلاَ وَإِنَّ الرَّجْمَ حَقٌّ عَلَى مَنْ زَنَى إِذَا أَحْصَنَ وَقَامَتِ الْبَيِّنَةُ أَوْ كَانَ حَبَلٌ أَوِ اعْتِرَافٌ . قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ وَرُوِيَ مِنْ غَيْرِ وَجْهٍ عَنْ عُمَرَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ.
Bize Seleme b. Şebîb, İshâk b. Mansûr, Hasen b. Alî El Hallâl ve bir çok kimse anlattı; dediler ki: Bize Abdürrezzâk, Ma’mer’den, o Zührî’den, o Ubeydullah b. Abdillah b. Utbe’den, o İbn Abbâs’tan, o da Ömer b. el Hattâb’dan naklen anlattı. (Ömer) dedi ki: "Allah Muhammed sallallâhu aleyhi ve sellem’i hak ile gönderdi ve ona Kitabı indirdi. Ona indirilenler arasında recm ayeti de vardı. Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem recmetti, ondan sonra biz de recmettik. İnsanların üzerinden uzun bir zaman geçip de birisinin çıkıp: 'Biz Allah’ın Kitabında recmi bulamıyoruz,' demesinden ve Allah’ın indirdiği bir farzı terk ederek sapıtmalarından korkuyorum. Dikkat edin! Recm, evli (muhsan) olup da zina eden kimse üzerine; şahit (beyyine) ikame edildiğinde veya gebelik ya da itiraf olduğunda bir haktır (uygulanması gereken bir cezadır)." Ebû Îsâ dedi ki: Bu hadis hasen sahihtir. Ömer radıyallâhu anh’den başka veçhile de rivayet edilmiştir.