1474. Hadis
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ يَحْيَى، وَغَيْرُ، وَاحِدٍ، قَالُوا حَدَّثَنَا أَبُو عَاصِمٍ، عَنْ وَهْبٍ أَبِي خَالِدٍ، قَالَ حَدَّثَتْنِي أُمُّ حَبِيبَةَ بِنْتُ الْعِرْبَاضِ، وَهُوَ ابْنُ سَارِيَةَ عَنْ أَبِيهَا، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم نَهَى يَوْمَ خَيْبَرَ عَنْ لُحُومِ كُلِّ ذِي نَابٍ مِنَ السَّبُعِ وَعَنْ كُلِّ ذِي مِخْلَبٍ مِنَ الطَّيْرِ وَعَنْ لُحُومِ الْحُمُرِ الأَهْلِيَّةِ وَعَنِ الْمُجَثَّمَةِ وَعَنِ الْخَلِيسَةِ وَأَنْ تُوطَأَ الْحَبَالَى حَتَّى يَضَعْنَ مَا فِي بُطُونِهِنَّ . قَالَ مُحَمَّدُ بْنُ يَحْيَى سُئِلَ أَبُو عَاصِمٍ عَنِ الْمُجَثَّمَةِ قَالَ أَنْ يُنْصَبَ الطَّيْرُ أَوِ الشَّىْءُ فَيُرْمَى . وَسُئِلَ عَنِ الْخَلِيسَةِ فَقَالَ الذِّئْبُ أَوِ السَّبُعُ يُدْرِكُهُ الرَّجُلُ فَيَأْخُذُهُ مِنْهُ فَيَمُوتُ فِي يَدِهِ قَبْلَ أَنْ يُذَكِّيَهَا .
Bize Muhammed b. Yahyâ ve birden fazla kişi anlattılar; dediler ki: Bize Ebû Âsım anlattı; o, Vehb Ebû Hâlid'den; dedi ki: Bana Ümmü Habîbe binti'l-İrbâd —ki o İrbâd b. Sâriye'dir— babasından naklettiğine göre: Rasûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem, Hayber günü; yırtıcı hayvanlardan her bir dişli hayvanın etini, kuşlardan her bir pençeli kuşun etini, ehlî eşeklerin etini, mücessemeyi (hedef yapılan hayvanı), halîseyi ve hamile kadınlarla (esir alınanlardan) çocuklarını doğuruncaya kadar cinsel ilişkiye girilmesini yasakladı. Muhammed b. Yahyâ dedi ki: Ebû Âsım'a ‘mücesseme’den soruldu. Dedi ki: “Kuşun veya bir şeyin dikilip nişan alınarak atılmasıdır.” ‘Halîse’den soruldu. Dedi ki: “Kurt veya yırtıcı hayvanın yakaladığı, sonra adamın yetişip ondan (yırtıcıdan) aldığı, fakat (adam) boğazlamadan önce elinde ölen hayvandır.”