1497_2. Hadis
حَدَّثَنَا هَنَّادٌ، حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي زَائِدَةَ، أَخْبَرَنَا شُعْبَةُ، عَنْ سُلَيْمَانَ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ، عَنْ عُبَيْدِ بْنِ فَيْرُوزَ، عَنِ الْبَرَاءِ بْنِ عَازِبٍ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم نَحْوَهُ بِمَعْنَاهُ . قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ لاَ نَعْرِفُهُ إِلاَّ مِنْ حَدِيثِ عُبَيْدِ بْنِ فَيْرُوزَ عَنِ الْبَرَاءِ . وَالْعَمَلُ عَلَى هَذَا الْحَدِيثِ عِنْدَ أَهْلِ الْعِلْمِ .
Bize Hennâd anlattı; bize İbn Ebî Zâide anlattı; bize Şu'be haber verdi; Süleymân b. Abdurrahmân'dan; Ubeyd b. Feyrûz'dan; el-Berâ b. Âzib'den; o da Nebî sallallâhu aleyhi ve sellem'den [naklen] benzerini manasıyla [anlattı]. Ebû Îsâ dedi ki: Bu hadis hasen sahihtir; onu ancak Ubeyd b. Feyrûz'un el-Berâ'dan rivayetinden biliyoruz. İlim ehline göre uygulama bu hadise göredir.