162. Hadis
قَالَ أَبُو عِيسَى وَقَدْ رُوِيَ هَذَا الْحَدِيثُ، عَنْ إِسْمَاعِيلَ ابْنِ عُلَيَّةَ، عَنِ ابْنِ جُرَيْجٍ، عَنِ ابْنِ أَبِي مُلَيْكَةَ، عَنْ أُمِّ سَلَمَةَ، نَحْوَهُ . وَوَجَدْتُ فِي كِتَابِي أَخْبَرَنِي عَلِيُّ بْنُ حُجْرٍ، عَنْ إِسْمَاعِيلَ بْنِ إِبْرَاهِيمَ، عَنِ ابْنِ جُرَيْجٍ، .
Ebu İsa dedi ki: Bu hadis İsmâil b. Uleyye’den, İbn Cüreyc üzerinden, İbn Ebî Müleyke’den, Ümmü Seleme’den nakledilerek de bunun bir benzeri rivayet edilmiştir. Kendi kitabımda (notlarımda) da şöyle buldum: Bana Ali b. Hucr, İsmâil b. İbrahim’den ve İbn Cüreyc’den [naklederek] haber verdi...