401. Hadis
حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ، وَمُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى، قَالاَ حَدَّثَنَا غُنْدَرٌ، مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ عَنْ شُعْبَةَ، عَنْ عَمْرِو بْنِ مُرَّةَ، عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ أَبِي لَيْلَى، عَنِ الْبَرَاءِ بْنِ عَازِبٍ، أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم كَانَ يَقْنُتُ فِي صَلاَةِ الصُّبْحِ وَالْمَغْرِبِ . قَالَ وَفِي الْبَابِ عَنْ عَلِيٍّ وَأَنَسٍ وَأَبِي هُرَيْرَةَ وَابْنِ عَبَّاسٍ وَخُفَافِ بْنِ إِيمَاءَ بْنِ رَحْضَةَ الْغِفَارِيِّ . قَالَ أَبُو عِيسَى حَدِيثُ الْبَرَاءِ حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ . وَاخْتَلَفَ أَهْلُ الْعِلْمِ فِي الْقُنُوتِ فِي صَلاَةِ الْفَجْرِ فَرَأَى بَعْضُ أَهْلِ الْعِلْمِ مِنْ أَصْحَابِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم وَغَيْرِهِمُ الْقُنُوتَ فِي صَلاَةِ الْفَجْرِ وَهُوَ قَوْلُ مَالِكٍ وَالشَّافِعِيِّ . وَقَالَ أَحْمَدُ وَإِسْحَاقُ لاَ يَقْنُتُ فِي الْفَجْرِ إِلاَّ عِنْدَ نَازِلَةٍ تَنْزِلُ بِالْمُسْلِمِينَ فَإِذَا نَزَلَتْ نَازِلَةٌ فَلِلإِمَامِ أَنْ يَدْعُوَ لِجُيُوشِ الْمُسْلِمِينَ .
Bize Kuteybe ve Muhammed b. el-Müsennâ anlattılar; dediler ki: bize Gunder -Muhammed b. Cafer- anlattı; Şu’be’den; Amr b. Mürre’den; Abdurrahman b. Ebî Leylâ’dan; Berâ b. Âzib’den; (rivayet edildiğine göre): Nebi sallallâhu aleyhi ve sellem, sabah ve akşam namazlarında kunût okurdu. Dedi ki: Bu konuda Ali, Enes, Ebû Hureyre, İbn Abbas ve Hufâf b. Îmâ b. Rahda el-Gıfârî’den de [hadis] vardır. Ebû Îsâ dedi ki: Berâ hadisi hasen sahih bir hadistir. İlim ehli sabah namazında kunût hakkında ihtilaf etmişlerdir. Nebi sallallâhu aleyhi ve sellem’in ashabından ve başkalarından bazı ilim ehli sabah namazında kunût okumayı görüş edinmişlerdir. Bu, Mâlik ve Şâfiî’nin görüşüdür. Ahmed ve İshak ise: “Müslümanların başına bir musibet gelmedikçe sabah namazında kunût okunmaz. Ancak bir musibet inerse imamın Müslüman ordularına dua etmesi caizdir” demişlerdir.