1539. Hadis
حَدَّثَنَا إِسْحَاقُ بْنُ مَنْصُورٍ، أَخْبَرَنَا يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ الْقَطَّانُ، عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ، عَنْ نَافِعٍ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ، عَنْ عُمَرَ، قَالَ قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنِّي كُنْتُ نَذَرْتُ أَنْ أَعْتَكِفَ لَيْلَةً فِي الْمَسْجِدِ الْحَرَامِ فِي الْجَاهِلِيَّةِ . قَالَ " أَوْفِ بِنَذْرِكَ " . قَالَ وَفِي الْبَابِ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَمْرٍو وَابْنِ عَبَّاسٍ . قَالَ أَبُو عِيسَى حَدِيثُ عُمَرَ حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ . وَقَدْ ذَهَبَ بَعْضُ أَهْلِ الْعِلْمِ إِلَى هَذَا الْحَدِيثِ قَالُوا إِذَا أَسْلَمَ الرَّجُلُ وَعَلَيْهِ نَذْرُ طَاعَةٍ فَلْيَفِ بِهِ . وَقَالَ بَعْضُ أَهْلِ الْعِلْمِ مِنْ أَصْحَابِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم وَغَيْرِهِمْ لاَ اعْتِكَافَ إِلاَّ بِصَوْمٍ . وَقَالَ آخَرُونَ مِنْ أَهْلِ الْعِلْمِ لَيْسَ عَلَى الْمُعْتَكِفِ صَوْمٌ إِلاَّ أَنْ يُوجِبَ عَلَى نَفْسِهِ صَوْمًا . وَاحْتَجُّوا بِحَدِيثِ عُمَرَ أَنَّهُ نَذَرَ أَنْ يَعْتَكِفَ لَيْلَةً فِي الْجَاهِلِيَّةِ فَأَمَرَهُ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم بِالْوَفَاءِ . وَهُوَ قَوْلُ أَحْمَدَ وَإِسْحَاقَ .
Bize İshâk b. Mansûr anlattı; dedi ki: Bize Yahyâ b. Saîd el-Kattân haber verdi; (o) Ubeydullah b. Ömer'den, (o) Nâfi'den, (o) İbn Ömer'den, (o da) Ömer'den nakletti. (Ömer) dedi ki: "Ey Allah'ın Resûlü! Ben cahiliye döneminde Mescid-i Harâm'da bir gece itikâfa girmeyi nezretmiştim" dedim. (Peygamber sallallâhu aleyhi ve sellem) buyurdu ki: "Adağını yerine getir." (Ebû Îsâ) dedi ki: Bu konuda Abdullah b. Amr ve İbn Abbâs'tan da hadis rivayet edilmiştir. Ebû Îsâ dedi ki: Ömer hadisi hasen sahihtir. Bazı ilim ehli bu hadise (dayanarak) şu görüşe varmışlardır: Bir kişi (cahiliye döneminde iken) bir ibadet (taat) adağında bulunur da sonra Müslüman olursa onu yerine getirsin. Peygamber sallallâhu aleyhi ve sellem'in ashabından ve başkalarından bazı ilim ehli: "Ancak oruçla birlikte itikâf olur (oruçsuz itikâf olmaz)" demişlerdir. İlim ehlinden diğerleri ise şöyle demişlerdir: "İtikâfa giren kişiye, kendisi (ayrıca) oruç adamadıkça oruç tutmak gerekmez." Onlar Ömer'in, cahiliye döneminde bir gece itikâfa girmeyi adadığını, Peygamber sallallâhu aleyhi ve sellem'in de ona (bunu) yerine getirmesini emrettiği hadisini delil getirmişlerdir. Bu, Ahmed ve İshâk'ın görüşüdür.