1562_2. Hadis
حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي عُمَرَ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ بْنُ عُيَيْنَةَ، عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ، بِهَذَا الإِسْنَادِ نَحْوَهُ . وَفِي الْبَابِ عَنْ عَوْفِ بْنِ مَالِكٍ، وَخَالِدِ بْنِ الْوَلِيدِ، وَأَنَسٍ، وَسَمُرَةَ بْنِ جُنْدَبٍ، . وَهَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ . وَأَبُو مُحَمَّدٍ هُوَ نَافِعٌ مَوْلَى أَبِي قَتَادَةَ . وَالْعَمَلُ عَلَى هَذَا عِنْدَ بَعْضِ أَهْلِ الْعِلْمِ مِنْ أَصْحَابِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم وَغَيْرِهِمْ وَهُوَ قَوْلُ الأَوْزَاعِيِّ وَالشَّافِعِيِّ وَأَحْمَدَ . وَقَالَ بَعْضُ أَهْلِ الْعِلْمِ لِلإِمَامِ أَنْ يُخْرِجَ مِنَ السَّلَبِ الْخُمُسَ . وَقَالَ الثَّوْرِيُّ النَّفَلُ أَنْ يَقُولَ الإِمَامُ مَنْ أَصَابَ شَيْئًا فَهُوَ لَهُ وَمَنْ قَتَلَ قَتِيلاً فَلَهُ سَلَبُهُ فَهُوَ جَائِزٌ وَلَيْسَ فِيهِ الْخُمُسُ . وَقَالَ إِسْحَاقُ السَّلَبُ لِلْقَاتِلِ إِلاَّ أَنْ يَكُونَ شَيْئًا كَثِيرًا فَرَأَى الإِمَامُ أَنْ يُخْرِجَ مِنْهُ الْخُمُسَ كَمَا فَعَلَ عُمَرُ بْنُ الْخَطَّابِ .
Bize İbn Ebî Ömer anlattı; bize Süfyân b. Uyeyne, Yahyâ b. Saîd'den [naklen] bu isnadla benzerini anlattı. Bu konuda Avf b. Mâlik, Hâlid b. el-Velîd, Enes ve Semüre b. Cündeb'den de hadis rivayet edilmiştir. Bu hadis hasen sahihtir. Ebû Muhammed, Ebû Katâde'nin azatlısı Nâfi'dir. Nebî sallallâhu aleyhi ve sellem'in ashabından ve başkalarından bazı ilim ehline göre uygulama buna göredir; bu, el-Evzâî, Şâfiî ve Ahmed'in görüşüdür. Bazı ilim ehli ise imamın selebden humus çıkarabileceğini söylemiştir. Sevrî şöyle dedi: Nefel, imamın "Kim bir şey ele geçirirse o onundur; kim bir düşman öldürürse selebi onundur" demesidir; bu caizdir ve bunda humus yoktur. İshâk da şöyle dedi: Seleb öldürenindir; ancak çok fazla bir şey olursa, Ömer b. el-Hattâb'ın yaptığı gibi imam ondan humus çıkarmayı uygun görebilir.