1701. Hadis
حَدَّثَنَا أَبُو كُرَيْبٍ، حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، حَدَّثَنَا أَبُو جَهْضَمٍ، مُوسَى بْنُ سَالِمٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ عَبَّاسٍ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، قَالَ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم عَبْدًا مَأْمُورًا مَا اخْتَصَّنَا دُونَ النَّاسِ بِشَيْءٍ إِلاَّ بِثَلاَثٍ أَمَرَنَا أَنْ نُسْبِغَ الْوُضُوءَ وَأَنْ لاَ نَأْكُلَ الصَّدَقَةَ وَأَنْ لاَ نُنْزِيَ حِمَارًا عَلَى فَرَسٍ . قَالَ أَبُو عِيسَى وَفِي الْبَابِ عَنْ عَلِيٍّ . وَهَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ . وَرَوَى سُفْيَانُ الثَّوْرِيُّ هَذَا عَنْ أَبِي جَهْضَمٍ فَقَالَ عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَبَّاسٍ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ . قَالَ وَسَمِعْتُ مُحَمَّدًا يَقُولُ حَدِيثُ الثَّوْرِيِّ غَيْرُ مَحْفُوظٍ وَوَهِمَ فِيهِ الثَّوْرِيُّ وَالصَّحِيحُ مَا رَوَى إِسْمَاعِيلُ ابْنُ عُلَيَّةَ وَعَبْدُ الْوَارِثِ بْنُ سَعِيدٍ عَنْ أَبِي جَهْضَمٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ عَبَّاسٍ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ .
Bize Ebu Küreyb anlattı; dedi ki: Bize İsmail b. İbrahim anlattı; dedi ki: Bize Ebu Cehdam Musa b. Sâlim, Abdullah b. Ubeydullah b. Abbas’tan, o da İbn Abbas’tan naklen anlattı; dedi ki: Rasûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem, (Allah’ın emirlerine uyan) memur bir kul idi. Bizi (Ehl-i Beyt’i), şu üç şey dışında insanlardan farklı bir özelliğe (imtiyaza) sahip kılmadı: Bize abdesti tam almamızı, zekât (sadaka) yemememizi ve eşeği ata aşırtmamamızı (eşekle atı çiftleştirmememizi) emretti. (Bu konuda Ali’den de hadis rivayet edilmiştir. Bu hadis hasen sahihtir. Süfyan es-Sevrî bu hadisi Ebu Cehdam’dan rivayet etmiş fakat ‘Ubeydullah b. Abdullah b. Abbas’tan, o da İbn Abbas’tan’ demiştir. Tirmizî dedi ki: Muhammed’i (Buhârî’yi) şöyle derken işittim: Sevrî’nin hadisi mahfûz değildir, Sevrî bunda yanılmıştır. Sahih olan; İsmail İbn Uleyye ve Abdulvâris b. Said’in, Ebu Cehdam’dan, o Abdullah b. Ubeydullah b. Abbas’tan, o da İbn Abbas’tan rivayet ettikleridir.)