1717. Hadis
حَدَّثَنَا مَحْمُودُ بْنُ غَيْلاَنَ، حَدَّثَنَا أَبُو دَاوُدَ، أَخْبَرَنَا شُعْبَةُ، عَنِ الأَسْوَدِ بْنِ قَيْسٍ، قَالَ سَمِعْتُ نُبَيْحًا الْعَنَزِيَّ، يُحَدِّثُ عَنْ جَابِرٍ، قَالَ لَمَّا كَانَ يَوْمُ أُحُدٍ جَاءَتْ عَمَّتِي بِأَبِي لِتَدْفِنَهُ فِي مَقَابِرِنَا فَنَادَى مُنَادِي رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم رُدُّوا الْقَتْلَى إِلَى مَضَاجِعِهِمْ . قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ . قَالَ أَبُو عِيسَى وَنُبَيْحٌ ثِقَةٌ .
Bize Mahmûd b. Ğaylân anlattı; dedi ki: Bize Ebû Dâvûd anlattı; (dedi ki:) Bize Şu’be, el-Esved b. Kays’tan haber verdi; dedi ki: Nübeyh el-Anezî’nin, Câbir’den (şöyle) naklettiğini işittim. (Câbir) dedi ki: Uhud günü olunca, halam babamı (cenazesini) getirip kendi mezarlığımıza defnetmek istedi. O sırada Rasûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem’in münadisi: “Ölüleri öldürüldükleri yerlere geri götürün (orada defnedin)” diye seslendi. (Ebû Îsâ der ki:) Bu hadis hasen sahihtir. Ebû Îsâ (devamla) der ki: Nübeyh sika (güvenilir) biridir.