1897. Hadis
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ، أَخْبَرَنَا يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ، أَخْبَرَنَا بَهْزُ بْنُ حَكِيمٍ، حَدَّثَنِي أَبِي، عَنْ جَدِّي، قَالَ قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ مَنْ أَبَرُّ قَالَ " أُمَّكَ " . قَالَ قُلْتُ ثُمَّ مَنْ قَالَ " أُمَّكَ " . قَالَ قُلْتُ ثُمَّ مَنْ قَالَ " أُمَّكَ " . قَالَ قُلْتُ ثُمَّ مَنْ قَالَ " ثُمَّ أَبَاكَ ثُمَّ الأَقْرَبَ فَالأَقْرَبَ " . قَالَ وَفِي الْبَابِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ وَعَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ وَعَائِشَةَ وَأَبِي الدَّرْدَاءِ . قَالَ أَبُو عِيسَى وَبَهْزُ بْنُ حَكِيمٍ هُوَ ابْنُ مُعَاوِيَةَ بْنِ حَيْدَةَ الْقُشَيْرِيُّ . وَهَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ . وَقَدْ تَكَلَّمَ شُعْبَةُ فِي بَهْزِ بْنِ حَكِيمٍ وَهُوَ ثِقَةٌ عِنْدَ أَهْلِ الْحَدِيثِ وَرَوَى عَنْهُ مَعْمَرٌ وَالثَّوْرِيُّ وَحَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ وَغَيْرُ وَاحِدٍ مِنَ الأَئِمَّةِ .
Bize Muhammed b. Beşşâr anlattı; dedi ki: Bize Yahyâ b. Saîd haber verdi; dedi ki: Bize Behz b. Hakîm haber verdi; dedi ki: Bana babam, dedemden naklen anlattı. Dedi ki: "Ey Allah'ın Resûlü! Kime iyilik (birr) yapayım?" dedim. O da: "Annene," buyurdu. "Sonra kime?" dedim. "Annene," buyurdu. "Sonra kime?" dedim. "Annene," buyurdu. "Sonra kime?" dedim. "Sonra babana, sonra da (sırasıyla) en yakınına ve en yakınına," buyurdu. (Ebû Îsâ) der ki: Bu konuda Ebû Hureyre, Abdullah b. Ömer, Âişe ve Ebû'd-Derdâ'dan da hadis rivayet edilmiştir. (Ebû Îsâ der ki:) Behz b. Hakîm, Muâviye b. Hayde el-Kuşeyrî'nin oğludur. Bu, hasen bir hadistir. Şu'be, Behz b. Hakîm hakkında (bazı eleştirilerde) konuşmuştur ancak o, hadis ehline göre sika (güvenilir) biridir. Ondan Ma'mer, Sevrî, Hammâd b. Seleme ve imamlardan birçoğu hadis rivayet etmiştir.