2106. Hadis
حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي عُمَرَ، قال: حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنْ عَمْرِو بْنِ دِينَارٍ، عَنْ عَوْسَجَةَ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، أَنَّ رَجُلاً، مَاتَ عَلَى عَهْدِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَلَمْ يَدَعْ وَارِثًا إِلاَّ عَبْدًا هُوَ أَعْتَقَهُ فَأَعْطَاهُ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم مِيرَاثَهُ . قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ . وَالْعَمَلُ عِنْدَ أَهْلِ الْعِلْمِ فِي هَذَا الْبَابِ إِذَا مَاتَ الرَّجُلُ وَلَمْ يَتْرُكْ عَصَبَةً أَنَّ مِيرَاثَهُ يُجْعَلُ فِي بَيْتِ مَالِ الْمُسْلِمِينَ .
Bize İbn Ebî Ömer anlattı. (Dedi ki): Bize Süfyân anlattı, Amr b. Dînâr’dan, o Avsece’den, o İbn Abbâs’tan. (Dedi ki): (İbn Abbâs’tan rivayet edildiğine göre), Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem döneminde bir adam öldü ve kendi azat ettiği bir köleden başka varis bırakmadı. Nebi sallallâhu aleyhi ve sellem mirasını ona (o azatlı köleye) verdi. Ebû Îsâ dedi ki: Bu hadis hasendir. İlim ehli katında bu konudaki uygulama şöyledir: Bir adam ölür de geriye asabe (baba tarafı erkek akraba) bırakmazsa, mirası Müslümanların beytülmaline (devlet hazinesine) konulur (yani azat ettiği kölesine verilmez).