2147. Hadis
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ مَنِيعٍ، وَعَلِيُّ بْنُ حُجْرٍ، - الْمَعْنَى وَاحِدٌ قَالاَ حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، عَنْ أَيُّوبَ، عَنْ أَبِي الْمَلِيحِ بْنِ أُسَامَةَ، عَنْ أَبِي عَزَّةَ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " إِذَا قَضَى اللَّهُ لِعَبْدٍ أَنْ يَمُوتَ بِأَرْضٍ جَعَلَ لَهُ إِلَيْهَا حَاجَةً أَوْ قَالَ بِهَا حَاجَةً " . قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحٌ . وَأَبُو عَزَّةَ لَهُ صُحْبَةٌ وَاسْمُهُ يَسَارُ بْنُ عَبْدٍ وَأَبُو الْمَلِيحِ اسْمُهُ عَامِرُ بْنُ أُسَامَةَ بْنِ عُمَيْرٍ الْهُذَلِيُّ وَيُقَالُ زَيْدُ بْنُ أُسَامَةَ .
Bize Ahmed b. Menî’ ve Ali b. Hucr -mana birdir- anlattılar. (Dediler ki): Bize İsmail b. İbrahim anlattı, Eyyûb’dan, o Ebu’l-Melîh b. Üsâme’den, o Ebû Azze’den. (Dedi ki): Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem şöyle buyurdu: “Allah bir kulun bir yerde ölmesini takdir ettiğinde, onun için orada bir ihtiyaç yaratır.” (Veya: Oraya gitmesini gerektiren bir ihtiyaç var eder). Ebû Îsâ dedi ki: Bu hadis sahihtir. Ebû Azze’nin sahâbîliği vardır ve ismi Yesâr b. Abd’dir. Ebu’l-Melîh’in ismi Âmir b. Üsâme b. Umeyr el-Hüzelî’dir, Zeyd b. Üsâme olduğu da söylenir.