2192. Hadis
حَدَّثَنَا مَحْمُودُ بْنُ غَيْلاَنَ، حَدَّثَنَا أَبُو دَاوُدَ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ مُعَاوِيَةَ بْنِ قُرَّةَ، عَنْ أَبِيهِ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " إِذَا فَسَدَ أَهْلُ الشَّامِ فَلاَ خَيْرَ فِيكُمْ لاَ تَزَالُ طَائِفَةٌ مِنْ أُمَّتِي مَنْصُورِينَ لاَ يَضُرُّهُمْ مَنْ خَذَلَهُمْ حَتَّى تَقُومَ السَّاعَةُ " . قَالَ مُحَمَّدُ بْنُ إِسْمَاعِيلَ قَالَ عَلِيُّ بْنُ الْمَدِينِيِّ هُمْ أَصْحَابُ الْحَدِيثِ . قَالَ أَبُو عِيسَى وَفِي الْبَابِ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ حَوَالَةَ وَابْنِ عُمَرَ وَزَيْدِ بْنِ ثَابِتٍ وَعَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَمْرٍو . وَهَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ . حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ مَنِيعٍ، حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ هَارُونَ، أَخْبَرَنَا بَهْزُ بْنُ حَكِيمٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ جَدِّهِ، قَالَ قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَيْنَ تَأْمُرُنِي قَالَ " هَا هُنَا " . وَنَحَا بِيَدِهِ نَحْوَ الشَّامِ . قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ .
Muâviye b. Kurre (r.a.)’ın babasından rivâyet ettiğine göre, Rasûlullah (s.a.v.) şöyle buyurmuştur: “Şam ehli bozulduğu zaman artık sizde (ümmetimde) hayır kalmaz. Ümmetimden bir grup kıyamet kopuncaya kadar yardım görmeye (zafer kazanmaya) devam edecek, onları yüzüstü bırakanlar kendilerine zarar veremeyeceklerdir.” Muhammed b. İsmail dedi ki: Ali b. Medînî: “Onlar Hadis ehli (Ashâbu’l-Hadis) dir” dedi. Tirmizî: Bu konuda Abdullah b. Havâle, İbn Ömer, Zeyd b. Sâbit ve Abdullah b. Amr’dan da hadis rivâyet edilmiştir. Bu hadis hasen sahihtir. Ahmed b. Menî, Yezîd b. Hârûn vasıtasıyla Behz b. Hakîm’den, o babasından, o da dedesinden şöyle dediğini rivâyet etmiştir: “Ey Allah’ın Rasûlü! Nerede olmamı emredersiniz?” dedim. “İşte şurada” buyurdu ve eliyle Şam tarafını işaret etti. Tirmizî: Bu hadis hasen sahihtir.