2327. Hadis
حَدَّثَنَا مَحْمُودُ بْنُ غَيْلاَنَ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ، أَخْبَرَنَا سُفْيَانُ، عَنْ مَنْصُورٍ، وَالأَعْمَشِ، عَنْ أَبِي وَائِلٍ، قَالَ جَاءَ مُعَاوِيَةُ إِلَى أَبِي هَاشِمِ بْنِ عُتْبَةَ وَهُوَ مَرِيضٌ يَعُودُهُ فَقَالَ يَا خَالُ مَا يُبْكِيكَ أَوَجَعٌ يُشْئِزُكَ أَمْ حِرْصٌ عَلَى الدُّنْيَا قَالَ كُلٌّ لاَ وَلَكِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم عَهِدَ إِلَىَّ عَهْدًا لَمْ آخُذْ بِهِ قَالَ " إِنَّمَا يَكْفِيكَ مِنْ جَمْعِ الْمَالِ خَادِمٌ وَمَرْكَبٌ فِي سَبِيلِ اللَّهِ " . وَأَجِدُنِي الْيَوْمَ قَدْ جَمَعْتُ . قَالَ أَبُو عِيسَى وَقَدْ رَوَى زَائِدَةُ وَعَبِيدَةُ بْنُ حُمَيْدٍ عَنْ مَنْصُورٍ عَنْ أَبِي وَائِلٍ عَنْ سَمُرَةَ بْنِ سَهْمٍ قَالَ دَخَلَ مُعَاوِيَةُ عَلَى أَبِي هَاشِمٍ فَذَكَرَ نَحْوَهُ . وَفِي الْبَابِ عَنْ بُرَيْدَةَ الأَسْلَمِيِّ عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم .
Bize Mahmûd b. Gaylân anlattı; bize Abdürrezzâk anlattı; bize Süfyân haber verdi; Mansûr ve A’meş’ten; Ebû Vâil’den; dedi ki: Muâviye, hasta olan dayısı Ebû Hâşim b. Utbe’yi ziyarete geldi ve: “Ey dayı! Seni ağlatan nedir? Seni rahatsız eden bir ağrı mı, yoksa dünyaya olan hırs mı?” dedi. [Ebû Hâşim] şöyle dedi: “Hayır, bunların hiçbiri değil! Fakat Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem bana bir ahidde (tavsiyede) bulunmuştu ki ben onu tutamadım. Şöyle buyurmuştu: ‘Mal biriktirmekten sana yetecek olan; sadece bir hizmetçi ve Allah yolunda [kullanacağın] bir binektir.’ Oysa bugün ben kendimi mal toplamış görüyorum.” Ebû Îsâ dedi ki: Zâide ve Ubeyde b. Humeyd de Mansûr’dan, o Ebû Vâil’den, o Semure b. Sehm’den: “Muâviye, Ebû Hâşim’in yanına girdi...” diyerek benzerini rivayet etmişlerdir. Bu konuda Büreyde el-Eslemî’den de Nebi sallallâhu aleyhi ve sellem’den rivayet edilen bir hadis vardır.