2414. Hadis
حَدَّثَنَا سُوَيْدُ بْنُ نَصْرٍ، أَخْبَرَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ الْمُبَارَكِ، عَنْ عَبْدِ الْوَهَّابِ بْنِ الْوَرْدِ، عَنْ رَجُلٍ، مِنْ أَهْلِ الْمَدِينَةِ قَالَ كَتَبَ مُعَاوِيَةُ إِلَى عَائِشَةَ أُمِّ الْمُؤْمِنِينَ رضى الله عنها أَنِ اكْتُبِي إِلَىَّ كِتَابًا تُوصِينِي فِيهِ وَلاَ تُكْثِرِي عَلَىَّ . فَكَتَبَتْ عَائِشَةُ رضى الله عنها إِلَى مُعَاوِيَةَ سَلاَمٌ عَلَيْكَ أَمَّا بَعْدُ فَإِنِّي سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ " مَنِ الْتَمَسَ رِضَاءَ اللَّهِ بِسَخَطِ النَّاسِ كَفَاهُ اللَّهُ مُؤْنَةَ النَّاسِ وَمَنِ الْتَمَسَ رِضَاءَ النَّاسِ بِسَخَطِ اللَّهِ وَكَلَهُ اللَّهُ إِلَى النَّاسِ " . وَالسَّلاَمُ عَلَيْكَ . حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ يَحْيَى، حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ يُوسُفَ، عَنْ سُفْيَانَ الثَّوْرِيِّ، عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ عَائِشَةَ، أَنَّهَا كَتَبَتْ إِلَى مُعَاوِيَةَ فَذَكَرَ الْحَدِيثَ بِمَعْنَاهُ وَلَمْ يَرْفَعْهُ .
Bize Süveyd b. Nasr anlattı; bize Abdullah b. el-Mübârek haber verdi; Abdulvehhâb b. el-Verd’den; Medine halkından bir adamdan rivayet edildiğine göre şöyle demiştir: Muâviye, Müminlerin Annesi Âişe radıyallahu anhâ’ya bir mektup yazarak: "Bana tavsiyede bulunacağın bir mektup yaz ama bana (yazıyı) çok uzatma," dedi. Bunun üzerine Âişe radıyallahu anhâ, Muâviye’ye şunları yazdı: "Selam üzerine olsun. Bundan sonra; Ben Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem’i şöyle buyururken işittim: 'Kim insanların öfkesine rağmen Allah’ın rızasını ararsa, insanların sıkıntısına karşı Allah ona yeter. Kim de Allah’ın gazabına rağmen insanların rızasını ararsa, Allah onu insanlara havale eder.' Selam üzerine olsun." Bize Muhammed b. Yahyâ anlattı; bize Muhammed b. Yûsuf anlattı; Süfyân es-Sevrî’den; Hişâm b. Urve’den; babasından; Âişe’den rivayet edildiğine göre o Muâviye’ye mektup yazmış... diyerek hadisi mana olarak zikretmiş ancak merfû olarak rivayet etmemiştir.