Cuma Kitabı

Et-Tirmizi · Sünen-i Tirmizi (Standart Arapça Metin) · Türkçe çeviri

489. Hadis

حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ الصَّبَّاحِ الْهَاشِمِيُّ الْبَصْرِيُّ الْعَطَّارُ، حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ عَبْدِ الْمَجِيدِ الْحَنَفِيُّ، حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ أَبِي حُمَيْدٍ، حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ وَرْدَانَ، عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم أَنَّهُ قَالَ ‏ "‏ الْتَمِسُوا السَّاعَةَ الَّتِي تُرْجَى فِي يَوْمِ الْجُمُعَةِ بَعْدَ الْعَصْرِ إِلَى غَيْبُوبَةِ الشَّمْسِ ‏"‏ ‏.‏ قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ غَرِيبٌ مِنْ هَذَا الْوَجْهِ وَقَدْ رُوِيَ هَذَا الْحَدِيثُ عَنْ أَنَسٍ عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم مِنْ غَيْرِ هَذَا الْوَجْهِ ‏.‏ وَمُحَمَّدُ بْنُ أَبِي حُمَيْدٍ يُضَعَّفُ ضَعَّفَهُ بَعْضُ أَهْلِ الْعِلْمِ مِنْ قِبَلِ حِفْظِهِ وَيُقَالُ لَهُ حَمَّادُ بْنُ أَبِي حُمَيْدٍ وَيُقَالُ هُوَ أَبُو إِبْرَاهِيمَ الأَنْصَارِيُّ وَهُوَ مُنْكَرُ الْحَدِيثِ ‏.‏ وَرَأَى بَعْضُ أَهْلِ الْعِلْمِ مِنْ أَصْحَابِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم وَغَيْرِهِمْ أَنَّ السَّاعَةَ الَّتِي تُرْجَى فِيهَا بَعْدَ الْعَصْرِ إِلَى أَنْ تَغْرُبَ الشَّمْسُ ‏.‏ وَبِهِ يَقُولُ أَحْمَدُ وَإِسْحَاقُ ‏.‏ وَقَالَ أَحْمَدُ أَكْثَرُ الأَحَادِيثِ فِي السَّاعَةِ الَّتِي تُرْجَى فِيهَا إِجَابَةُ الدَّعْوَةِ أَنَّهَا بَعْدَ صَلاَةِ الْعَصْرِ وَتُرْجَى بَعْدَ زَوَالِ الشَّمْسِ ‏.‏

Bize Abdullâh b. es-Sabbâh el-Hâşimî el-Basrî el-Attâr anlattı; dedi ki: Bize Ubeydullâh b. Abdilmecîd el-Hanefî haber verdi; dedi ki: Bize Muhammed b. Ebî Humeyd anlattı; dedi ki: Bize Mûsâ b. Verdân anlattı; Enes b. Mâlik'ten; Nebî sallallâhu aleyhi ve sellem'den (naklen) şöyle buyurdu: "Cuma gününde (duaların kabulünün) umulduğu saati ikindiden sonra güneş batıncaya kadar (olan vakitte) arayın." Ebû Îsâ dedi ki: Bu hadis bu veçhiyle gariptir. Bu hadis Enes'ten; Nebî sallallâhu aleyhi ve sellem'den başka veçhelerden de rivayet edilmiştir. Muhammed b. Ebî Humeyd zayıf görülür. İlim ehlinden bazıları onu hafızası yönünden zayıf saymıştır. Ona Hammâd b. Ebî Humeyd de denilir. Ebû İbrâhîm el-Ensârî olduğu da söylenir ve münkeru'l-hadistir. Nebî sallallâhu aleyhi ve sellem'in ashabından ve başkalarından bazı ilim ehli, (kabulün) umulduğu saatin ikindiden sonra güneş batıncaya kadar olduğu görüşündedir. Ahmed ve İshâk bunu söyler. Ahmed dedi ki: "Duaların kabulünün umulduğu saat hakkındaki hadislerin çoğu, onun ikindi namazından sonra olduğu yönündedir; güneşin zevalinden sonra da umulur."